زمانی که ژان-اتین لیوتار متولد شد، چینیهای ساخت چین و آیین نوشیدن چای در سراسر اروپا به مد روز بدل گشته بودند. با این حال، لیوتار در اواخر دوران هنری خود، بیش از پیش به موضوعات طبیعت بیجان، از جمله سرویسهای چای و قهوه روی آورد. او پیشتر به خاطر پرترههای پاستل خود شناخته میشد، اما بعدها با بالا رفتن سن، تغییر سلیقههای هنری (و همچنین دیدگاههای سیاسیاش) تقاضا برای این پرترهها را کاهش داد. با این وجود، او از حدود سال ۱۷۴۰ عناصر طبیعت بیجان، بهویژه میوهها و ظروف چینی را در پرترههای خود گنجانده بود. امروزه تنها پنج تابلوی مستقل از سرویسهای چای و قهوه اثر لیوتار شناخته شده است.
این نقاشی لحظات پس از صرف چای را به تصویر میکشد که در آن ظروف کمی نامرتب رها شدهاند. سینی شامل شش فنجان و نعلبکی در کنار یک قوری، قندان، پارچ شیر و یک ظرف درپوشدار است که احتمالاً برای نگهداری برگهای چایِ اضافی استفاده میشده است. در آن نزدیکی، یک کاسهی تفالهگیر (حاوی یک فنجان و نعلبکی) قرار دارد که معمولاً برای دور ریختن چای سرد و برگهای استفادهشده به کار میرفت. تا اواخر سدهی ۱۸، نوشیدن چای از محافل اشرافی فراتر رفت و به طبقهی متوسطِ رو به رشد راه یافت. لیوتار ظرافتِ چینیهای ساخت چین و نقرهجات را در تضاد با سینیِ سادهترِ قلعیِ نقاشیشدهای قرار میدهد که با نام «تول» (tole) شناخته میشود و برای تقلید از ظروف لاکیِ آسیایی طراحی شده است.
پ.ن. این شاهکار در مجموعهی ۵۰ کارتپستال غذا و نوشیدنی ما گنجانده شده است. :) کنجکاوید بدانید چه آثار هنریِ لذیذِ دیگری در انتظار شماست؟ سری به فروشگاه دیلیآرت بزنید!
پ.ن.۲. در سدهی ۱۸، نوشیدن چای، قهوه یا شکلات هنوز لذتی نبود که برای همگان در دسترس باشد و عمدتاً مختص به طبقات مرفه باقی مانده بود. پشت میز بنشینید و از این صحنههای زیبای صبحانه اثر لیوتار لذت ببرید!