ساکای هوییتسو، نقّاشی ژاپنی از مکتب رینپا بود (یکی از مکاتب مهم و تاریخی نقاشی ژاپن که در قرن هفدهم میلادی شکل گرفت). او بهخاطر احیای سبک و محبوبیت اوگاتا کورین (که باید بهزودی آثارش را هم در دیلیآرت معرفی کنیم) و همچنین بهخاطر خلق مجموعهای از بازآفرینیهای آثار کورین شهرت دارد.
هوییتسو اغلب برای مشتریان شهری که در خانههای کوچکتری زندگی میکردند، دو لَته پرده تاشو میساخت. در این نمونه، او استادانه از روش تاراشیکومی («چکاندن درون») استفاده میکند؛ روشی که در آن جوهر و رنگ روی سطح جمع میشوند و بافتهای لکهلکهی پوست درختان پوشیده از گلسنگ و فرمهای پیچان برگهای داوودی را پدید میآورند. همراهی درخت پائولونیا و گل داوودی در این اثر، گذر فصلها از بهار دیرهنگام تا اوایل پاییز را تداعی میکند و بار معنایی امپراتوری دارد. پائولونیا که بهخاطر خواص داروییاش ارزشمند است، نماد استقامت است، در حالیکه داوودی مدتهاست نشانهٔ حکمرانی نیکخو و شایسته است.
این اثر شگفتانگیز را میتوانید در مجموعه کارتپستالهای ۵۰ تایی هنر ژاپنی ما پیدا کنید. :)
Sakai Hōitsu