سکوت شیوا

سر لارنس آلما-تادما در سال ۱۸۹۰، یعنی همان سالی که اثر سکوتی شیوا خلق شد، به همراه خانواده‌اش در اقامتگاه تابستانی گئورگ ابرس در توتسینگ باواریا اقامت داشتند. چشم‌انداز آرام ایوانی از مرمر سفید زیر آسمانی آبی روشن مشرف به به دریای ژرف مدیترانه، تضادی آشکار با واقعیت‌های سیاسی و اجتماعی اروپای قیصر ویلهلم داشت. با این حال، همین جهان کلاسیک آرمانی، منبع الهام پرباری برای هنرمند فراهم می‌کرد.

آلما-تادما عمیقاً تحت تأثیر رمان‌های تاریخی عاشقانه‌ی گئورگ ابرس قرار داشت؛ مصرشناسی برجسته که متن پزشکی باستانی‌ای را نیز کشف و ترجمه کرد که امروز با نام «پاپیروس ابرس» شناخته می‌شود. آثار او در تثبیت این سبک نقش مهمی داشت و کتاب‌هایی چون شاهزاده‌خانم مصری، عروس نیل، کلئوپاترا و مهم‌تر از همه یک پرسش را دربرمی‌گرفت.

گرچه حامیان آلما-تادما احتمالاً با ادبیات عاشقانه‌ی ابرس به‌طور دقیق آشنا نبودند اما مهارت فنی درخشان و توجه وسواس‌گونه‌ی او به جزئیات را عمیقاً تحسین می‌کردند. رمان یک پرسش که در سال ۱۸۸۲ م. منتشر شد، به‌منزله‌ی همتای ادبی جهان باستانی آرمانی‌ای بود که در نقاشی‌های آلما-تادما به تصویر درمی‌آمد.

مضمون دلدادگی در سراسر آثار آلما-تادما تکرار می‌شود و اثر سکوتی شیوا به‌ویژه مدیون یکی دیگر از بخش‌های رمان یک پرسش است. در این اثر، دو دلداده بر نیمکتی مرمرین در میان گل‌های رنگارنگ نشسته‌اند و به سوی دریا می‌نگرند؛ تصویری که شیفتگی پایدار هنرمند به عاطفه‌ی مهار‌شده و زیبایی کلاسیک را به‌خوبی بازتاب می‌دهد.

پ‌.ن. مصر باستان تنها منبع الهام آلما-تادما نبود. او صحنه‌هایی از تاریخ یونان و امپراتوری روم را نیز به تصویر کشید. جهان رومی، به‌ویژه، الهام‌بخش یکی از مشهورترین نقاشی‌های او شد؛ ضیافتی مجلل و لذت‌جویانه با تغییر ناگهانی هولناک.