دو زن

آمریتا شرگیل این اثر را در سال ۱۹۳۶، پس از بازگشت به هند و به‌دنبال چندین سال آموزش هنری در پاریس، نقاشی کرد. در این دوران، او عمیقاً متعهد به تصویر کردن زندگی روزمره‌ی روستاییان هند شد. او به‌جای آرمان‌گرایی در بازنمایی سوژه‌هایش، به دنبال زبانی بصری بود که قادر به انتقال دشواری‌های خاموش و وقار عاطفیِ زندگی آن‌ها باشد. آثار شرگیل ترکیبی از آموزش‌های اروپایی و پیوندی عمیق با سنت‌های هنری هند است. مهارت بی‌پروای او در کار با رنگ‌روغن، استفاده‌ی غنی از رنگ، ضرب‌قلم‌های پرانرژی و درک قوی از ترکیب‌بندی، به نقاشی‌های او پویایی متمایزی می‌بخشد.

شرگیل که در بوداپست از مادری مجارستانی به نام ماری آنتوانت و پدری سیک به نام اومرائو سینگ شرگیل متولد شده بود (پدری که زمین‌داری اشرافی با علاقه‌ای وافر به عکاسی بود)، دوران کودکی خود را در سفر میان اروپا و هند سپری کرد. او در پاریس به تحصیل هنر پرداخت و در آنجا با آثار هنرمندانی چون پل گوگن آشنا شد که تأثیرش در نقاشی‌های آغازین او مشهود است. هنگامی که او در اواسط دهه‌ی ۱۹۳۰ به هند بازگشت، بازنگری در سنت‌های هنری هند را با نگاهی تازه آغاز کرد.

این نقاشی در مجموعه‌ی ۵۰ کارت‌پستالی زنان هنرمند، جلد ۲ ما گنجانده شده است. :)

پ.ن. هنر مجذوب‌کننده‌ی آمریتا شرگیل را کشف کنید!