خبر خوشی برایتان داریم! در چهار یکشنبهی آتی به وین سفر خواهیم کرد و شاهکارهایی از مجموعهی شگفتانگیز موزه لئوپولد را به نمایش میگذاریم. بیایید با اگون شیله آغاز کنیم!
اگون شیله بیش از هر هنرمند دیگری در وین در سالهای ۱۹۰۰ م.، به کاوش در بازنمایی چهره، بدن و شخصیت خود پرداخت. همین امر باعث شد نام او به مترادف مدرنیسم وینی تبدیل شود؛ بهعنوان تجسمی بصری از یکی از دغدغههای اصلی آن زمان: بحران فردیت.
اثر خودنگاره با گیاه فانوس چینی که در سال ۱۹۱۲ م. خلق شد، امروز یکی از شناختهشدهترین آثار شیله بهشمار میآید و او را در اوج خلاقیتش نشان میدهد. در این ترکیببندی متعادل، هیچ چیز به شانس واگذار نشده است؛ هر خط ادامهای دارد یا پاسخی متقابل مییابد. سر و بدن با لبههای افقی تصویر گسسته شدهاند و تأثیر این نواحی تیره با قرمز جسورانهی گیاه فانوس چینی بازتاب پیدا میکند. سر شیله به سمت راست چرخیده اما نگاهش در حرکتی متضاد مستقیماً به بیننده خیره است؛ هنرمند خود را همزمان شکننده و بااعتمادبهنفس نشان میدهد. شیله این اثر را بهعنوان همتایی برای چهرهنگارهی والی نویزیل تصویر شریک زندگیاش در آن زمان، در نظر گرفته بود که همین موضوع، ترکیببندی عجیب و خاص هر دو نقاشی را توضیح میدهد.
پ.ن. آثار اگون شیله را در دفتر برنامهریزی انجمن جدایی وین ما، با طراحی طلایی و چشمنواز، ببینید؛ مناسب برای برنامهریزی بدون محدودیت.
پ.ن۲. در اینجا هم ۱۲ خودنگارهی مشهور را بیابید که باید بشناسید!