این طراحی که با مرکب مشکی روی کاغذ کرمرنگ اجرا شده است، برگهای دندانهدارِ استیلیزه (سادهشده) را در همتنیده با یک اژدها به تصویر میکشد. ترکیببندی مرکزی با یک حاشیهی مرمرینِ کمرنگ قاب شده است و در ادامه، نوار بیرونیِ پهنتری قرار دارد که با طلا و مرکب مشکی و با نقوش تاکهای اسلیمی، شکوفهها، برگها و پرندگان کوچک تزئین شده است. دو نقشِ مُهر روی این صفحه دیده میشود: یکی در پایین طراحی که احتمالاً عبارت «عبد محمد صادق» روی آن خوانده میشود، و دیگری بر روی حاشیهی بیرونی که بیش از حد فرسوده شده و قابل رمزگشایی نیست، اما به یک نشانِ طغرا شباهت دارد (طُغرا، نشان خوشنویسی شده و بسیار استیلیزهای است که به عنوان امضای رسمی سلاطین عثمانی به کار میرفته است).
این اثر، نمونهای ظریف از «سبک ساز» است؛ یک شیوهی تزئینی که در نیمهی دوم سدهی ۱۶ میلادی در جهان عثمانی شکوفا شد. طرحهای ساز که مشخصهی آنها برگهای بلند و دندانهدار و ترکیببندیهای پویا است، در بسیاری از شاخههای هنری پدیدار شدند.
پ.ن: اژدها درونمایهای محبوب در هنرِ مناطق و فرهنگهای بسیار متفاوتی بوده است. بازنماییها و معانی گوناگون اژدها را در هنر آسیای شرقی کشف کنید!