پس از سفر کلود مونه به جزیرهی «بل-ایل» در سال ۱۸۸۶، این مکان بهسرعت توجه هنرمندان دیگر را جلب کرد؛ نقاشانی که مشتاق بودند خط ساحلی صخرهای و چشمگیر و نور متغیر این جزیره را به تصویر بکشند. هنری مورت، هانری ماتیس، رادریک اوکانر و ژان فرانسیس اوبورتین از جمله کسانی بودند که راه مونه را دنبال کردند. اوبورتین نخستین بار در سال ۱۸۹۴ در این جزیره اقامت گزید و سال بعد برای مدتی طولانیتر به آنجا بازگشت.
آثار او در این دوره، ترکیبی از سبکهای مختلف را به نمایش میگذارد. سبک اوبورتین در عین ریشه داشتن در نگاه امپرسیونیستی به نور و اتمسفر، فرمهای سادهشده و حسوحال شاعرانهی نمادگرایی (سمبولیسم) را نیز در خود دارد. تأثیر هنر ژاپن (ژاپونیسم) بهویژه در مناظر دریایی او مشهود است؛ جایی که کادربندیهای تخت و ریتمهای تزیینی، زیباییشناسی چاپهای ژاپنی را تداعی میکنند.
چشماندازهای ساحلی اوبورتین یادآور همان مفاهیمی است که در مجموعهی ۵۰ کارتپستالی دریا، کشتیها و سواحل ما کاوش شده است؛ مجموعهای منتخب از آثار دریایی که با محوریت نور، حرکت و اتمسفر شکل گرفتهاند.
پ.ن. آیا میتوانید نقاشانِ مشهورترین مناظر دریایی تاریخ هنر را حدس بزنید؟ در آزمون ما با عنوان چه کسی این منظرهی دریایی را نقاشی کرده است؟ شرکت کنید و خودتان را بسنجید!
Jean Francis Auburtin