فده گالیتسیا یکی از پیشگامان نقاشی طبیعت بیجان در ایتالیا و خالق نخستین اثر تاریخدار طبیعت بیجان ایتالیایی است. او نزد پدرش آموزش دید و از همان کودکی بهخاطر استعداد شگفتانگیزش مورد تحسین قرار گرفت؛ چنانکه جووانی پائولو لومازو، زندگینامه نویس، زمانی که او تنها دوازده سال داشت به مهارتش اشاره کرده بود. گالیتسیا که عمدتاً در میلان فعالیت میکرد، در دوران زندگی خود بیشتر بهعنوان چهرهنگار و نقاش آثار مذهبی شهرت داشت. سبک او بازتابدهندهی طبیعتگراییِ متین و مهارشدهای است که در میلان رواج داشت. امروزه اما بیش از هر چیز با آثار طبیعت بیجانش شناخته میشود، هرچند تنها حدود ۲۶ نمونه از آنها تا امروز باقی مانده است.
گالیتسیا در اثر گیلاسها در جام نقره، دقتی تقریباً علمی را با حس پایداری آرام در هم میآمیزد. ظرف نقرهی ظریف اثر پیشتر در نخستین اثر طبیعت بیجان او، از سال ۱۶۰۲ م.، نیز دیده میشود؛ اما در اینجا ترکیببندی پختهتر و سنجیدهتر است. گیلاسها بهصورت تودهای انباشته شدهاند و یک جفت از آنها از لبهی ظرف آویزاناند؛ در حالیکه چند سیبچه و خوشهای دیگر از میوهها روی میز در کنار آن قرار گرفتهاند. پروانهای از گونهی فریتیلاریا در کنار صحنه شناور است و به این آرایش ساکن، اندکی جنبوجوش میبخشد. در برابر پسزمینهای تیره، هر میوه با وضوحی بلورین و چشمگیر ترسیم شده است. زیباست، مگرنه؟
این اثر را همچنین میتوانید در مجموعهی ۵۰ کارتپستال از آثار هنرمندان زن جلد دوم در کنار دیگر آثار برجستهی زنان هنرمند در طول تاریخ هنر پیدا کنید.