چگونه ونسان ونگوگ به یکی از مشهورترین هنرمندان جهان تبدیل شد؟ نمایشگاه موزه ونگوگ با عنوان مسیر ونسان به سوی شهرت نشان میدهد که موفقیت او هرگز سرنوشتی از پیش تعیینشده نبود. پشت شهرت جهانی او، داستانی عمیقاً شخصی و خانوادگی از پشتکار، ایمان و مراقبتی نهفته است که در شکلگیری میراثش نقش داشته است. امروز (و در یکشنبههای باقیماندهی این ماه) اثری از این نمایشگاه را معرفی میکنیم. لذت ببرید!
جان پیتر راسل، نقّاش استرالیایی، در پاریس با ونسان ونگوگ دوست شد. او در سال ۱۸۸۶ م. چهرهنگارهای واقعگرایانه و نسبتاً کلاسیک از ونگوگ نقاشی کرد. در اصل، این چهرهنگاره چندان تیره نبود. پژوهشها نشان دادهاند که بالای سر ونگوگ، با رنگ قرمز، این واژهها نوشته شده بوده است: «ونسان، با دوستی». به گفتهی آرتور استندیش هارترک، هنرمند و دوست دیگر آنها، این تصویر وفادارترین چهرهنگاری از ونگوگ بوده است و حتی واقعیتر از خودنگارههای او. ونگوگ نیز دلبستگی زیادی به آن داشت. سالها بعد، زمانی که در آسایشگاه روانی سن رمی بود، در نامهای به تئو نوشت: «از چهرهنگارهی من که راسل کشیده خوب مراقبت کن، من به آن بسیار دلبستهام.»
پ.ن. در تاریخ هنر، تعداد کمی از هنرمندان به اندازهی ونگوگ بلافاصله قابل تشخیص هستند، تا حد زیادی به خاطر خودنگارههای خارقالعادهاش.
پ.ن۲. اگر از طرفداران واقعی ونگوگ هستید، حتماً محصولات الهامگرفته از او را در فروشگاه دیلیآرت ببینید! شاید هم بخواهید دربارهاش بیشتر در دورهی مجازی پستامپرسیونیسم ۱۰۱ یاد بگیرید؟