امروز دوشنبه است، پس زمان اشتراک نقاشی مناسب برای آغاز هفته است.
ژان-فرانسوا میله در گروشیِ فرانسه و در خانوادهای کشاورز به دنیا آمد و خود را «نقاش دهقانان» مینامید. او در سال ۱۸۳۷ م.، هنگام تحصیل نزد نقاش تاریخنگار، پل دلاروش، با تئودور روسو آشنا شد؛ همدورهایای که بعدها به یکی از چهرههای برجسته مکتب باربیزون تبدیل شد. این هنرمندان که در جنگل فونتنبلو در جنوبشرقی پاریس متمرکز بودند، تلاش میکردند طبیعت و زندگی روستایی را بر اساس مشاهدهی مستقیم به تصویر بکشند و در نتیجه با سنتهای آکادمیکِ رایج به چالش برخیزند. میله که با این دیدگاه همنظر بود، در سال ۱۸۴۹ م. برای همیشه در باربیزون ساکن شد. در حالی که بسیاری از همعصران او بر منظرهپردازی تمرکز داشتند، او خود را وقف صحنههای زندگی روستایی کرد و دهقانان و کارگران را در حال انجام کارهای روزمره به تصویر کشید.
میله کار بر روی اثر در حال رفتن به کار را در سال ۱۸۵۱ م. آغاز کرد، زمانی که از چهرهنگاری و برهنهنگاری آکادمیک فاصله گرفت تا بهطور کامل بر بازنمایی طبیعتگرایانهی حومهی شهر تمرکز کرد. هرچند پیکرهای انسانی در آثار او جایگاه مرکزی دارند، اما اغلب عمداً کلی و غیرشخصی نمایش داده میشوند. میله بهجای نمایش افراد مشخص، تلاش میکرد وضعیت کلی انسان و رابطهی پایدار او با زمین را بیان کند. اگرچه منتقدان گاهی سبک سادهشدهی او را مورد ایراد قرار میدادند، آثارش دارای نوعی وقار و شکوهِ فراتر از این نقدهاست.
پ.ن. ژان-فرانسوا میله هنرمندی بود که میتوانست صبحها زمین شخم بزند، بعدازظهرها نقاشی کند و شبها شکسپیر بخواند. با میله، نقاش دهقانان، بیشتر آشنا شوید!