موریس دِنی یکی از چهرههای برجستهی جنبش سمبولیسم فرانسه و از اعضای بنیانگذار گروه نبیها (Les Nabis) بود. او با این باور که یک نقاشی پیش از آنکه تقلیدی کسالتبار از طبیعت باشد، باید به عنوان چیدمانی از رنگها و فرمها ارزشگذاری شود، به پیریزی بنیانهای جنبشهای مدرنی چون فوویسم (Fauvism)، کوبیسم و هنر انتزاعی (Abstraction) کمک کرد. دنی در کنار نقاشیهای سهپایهای خود، دیوارنگاری تحسینشده و پرچمدار احیای هنر مذهبی در اوایل سدهی بیستم میلادی نیز به شمار میرفت.
موریس دنی پس از نخستین بازدید خود از پرو-گیرک (Perros-Guirec) در سال ۱۸۸۶ میلادی، دلباختهی سواحل برتاین شد و بعدها آنجا را به خلوتگاه تابستانی خود بدل کرد. این نقاشیِ آرامشبخش، بندرگاه مجاور یعنی پور-بلانک (Port-Blanc) را به تصویر میکشد؛ جایی که تنشویان از چشمانداز آرام ساحلی لذت میبرند. ترکیببندی این اثر با سطوح وسیعی از رنگهای ملایم و ضربهقلمهای سفید و موزونی شکل گرفته است که تداعیگر حرکت آرام دریا هستند. دو پیکرهی برهنه استوار و باوقار در میان صخرههای متمایزِ گرانیت صورتی ایستادهاند، در حالی که دیگران در آبهای آرام و آفتابگیر شنا میکنند.
پ.ن: اگر مجذوب خطوط ساحلیِ آرام و کرانههای آفتابگیر اینچنینی هستید، مجموعهی ۵۰ کارتپستال دریا، کشتیها و سواحل ما را کشف کنید. این مجموعه که دربردارندهی شاهکارهای دریایی زیبایی از برخی از بزرگترین هنرمندان تاریخ است، گزینهای بینقص برای هر کسی است که به تماشای دریا در هنر عشق میورزد.
پ.ن.۲: هنر چندوجهیِ موریس دنی را کشف کنید!