فیر روزاموند

اگرچه آرتور هیوز هرگز به‌طور رسمی عضو برگزیده «انجمن پیشارافائلی» نبود اما ارتباط نزدیکی با این جنبش داشت و آثار خود را در کنار هنرمندان آن به نمایش می‌گذاشت. او با اعضای اصلی این گروه در خلق دیوارنگاره‌های آرتوری در تالار اتحادیه انجمن مناظره‌ی دانشگاه آکسفورد همکاری کرد و پس از آن نیز به پرداختن به موضوعات قرون‌وسطایی در آثارش ادامه داد.

فِیر روزاموند، دختر والتر دِ کلیفورد از خاندان فیتز پونز و معشوقه‌ی هنری دوم انگلستان، یکی از سوژه‌های محبوب هنرمندان و شاعران قرن نوزدهم بود. بر اساس این افسانه، هنری برای روزاموند باغی پنهان در اقامتگاه سلطنتی در وودستاک، آکسفوردشر ساخت؛ مکانی که تنها از طریق عبور از یک هزارتو قابل دسترسی بود. گفته می‌شود در سال ۱۱۷۶ م. همسر پادشاه، النور آکیتن، این باغ مخفی را کشف و رقیب خود را مسموم کرد. در اثر فیر روزاموند، هیوز لحظه‌ی نمایشی را به تصویر می‌کشد که النور که در پس‌زمینه دیده می‌شود، ورودی باغ را پیدا کرده است.

نمادگرایی غنی اثر، تنش عاطفی داستان را عمیق‌تر می‌کند. هیوز در مسیر ملکه، گل‌های انگشتانه آبی (فاکس‌گلاو) را قرار داده است، گیاهانی که به‌عنوان منبعی از سمی قوی شناخته می‌شوند و سرنوشت روزاموند را پیشاپیش هشدار می‌دهند. زنبق‌های پیش‌زمینه نیز بار معنایی مشابهی دارند. در اسطوره‌های یونانی، الهه آیریس راهنمای ارواح زنان به سوی دشت‌های الیزیوم بود و زنبق‌های بنفش اغلب بر مزار زنان کاشته می‌شدند. این گل همچنین به «فلور-د-لیس» (نماد گل زنبق)، نماد تاج‌وتخت فرانسه اشاره‌ای شایسته دارد چراکه النور پیش از ازدواج با هنری، ملکه فرانسه بود.

پ‌.ن. ۱۰ هنرمند پیشارافائلی کمتر شناخته‌شده را کشف کنید. اگر می‌خواهید دانشتان را درباره‌ی این گروه نمادین بسنجید، در آزمونک انجمن پیشارافائلی شرکت کنید!