بلانش لازل پس از تحصیل در پاریس نزد هنرمندان کوبیست، از جمله فرنان لژه، زبان نو و رادیکال مدرنیسم اروپایی را به جایی دور از انتظار برد: پراوینستاون در ماساچوست. او در آنجا به یکی از برجستهترین هنرمندان چاپ چوبی با خط سفید تبدیل شد؛ شیوهای نوآورانه که در آن، یک قالب چوبی حکاکیشده با رنگهای مختلف رنگآمیزی میشد، در حالی که خطوط کندهکاریشده سفید باقی میماندند و ترکیببندی را به بخشهای مجزا تقسیم میکردند.
لازل در دههی چهل زندگیاش کاملاً به هنر انتزاعی روی آورد؛ در دورانی که نمایش و فروش چنین آثاری در ایالات متحده هنوز دشوار بود، بهویژه برای زنی که دور از فضای شناختهشدهی نگارخانههای نیویورک فعالیت میکرد. او بهجای آنکه انتزاع را تجربهای گذرا بداند، آن را به محور اصلی هنر خود تبدیل کرد. در نقاشیهایی مانند این اثر، اشیای قابلشناسایی جای خود را به فرمهای هندسی همپوشان، سطوح رنگی بهدقت متعادل و وزن بصری قدرتمندی میدهند.
میدانیم که هنر فیگوراتیو (تصویری) بیشترین محبوبیت را دارد، اما گاهی از به اشتراک گذاشتن سبکهای دیگر، از جمله هنر انتزاعی، هم لذت میبریم! همین موضوع دربارهی دفتر برنامهریزی هفتگی ۱۲ماههی ۲۰۲۷ ما نیز صدق میکند که شاهکار امروز در آن قرار دارد. نگاهی به آن بیندازید؛ میتواند کارهای روزمرهتان را با هنر همراه کند!
پ.ن. دوست دارید با هنرمندان زن آمریکایی بیشتری آشنا شوید که مرزهای هنر انتزاعی را گسترش دادند؟ داستان گریس هارتیگان و اثر پرجنبوجوش او خیابان تابستانی را ببینید.
Blanche Lazzell