Laurits Andersen Ring
Helaas is dit de laatste zondag van onze samenwerking met het Staatsmuseum voor Kunst deze maand. Maar niet getreurd, we zullen hun meesterwerken blijven presenteren op DailyArt. Fijne zondag!
Laurits Andersen Ring trouwde in 1896, het jaar voordat hij dit portret van zijn vrouw Sigrid Kähler (1874-1923) schilderde. Hij was toen 42 jaar oud en zij 22. Het lijkt dan ook logisch om, net als verschillende andere kunsthistorici, dit werk te interpreteren als een liefdesverklaring aan zijn zwangere vrouw, waarbij de belofte van de lente symbool staat voor de voltooing van hun liefde.
Met zoveel nieuw gevonden geluk, hoop en bloeiende planten op één plek lijkt het haast alsof het besef van het tegengestelde van leven, de dood, het onderliggende thema wordt, of misschien wel de ervaring die Ring met zijn schilderij probeert te verwerken of te bannen.
Ring, een atheïst, bracht deze ervaring in veel van zijn werken tot uiting. Hier behandelt hij het thema door Sigrids buik te contrasteren met onvolgroeide, knoestige takken. Een herinnering aan de kwetsbaarheid die ook het ontluikend leven omvat dat zowel in de mens als in de natuur voelbaar is.
Dit schilderij voegt zich bij vele andere monumentale portretten van vrouwen en echtgenotes die Deense kunstenaars maakten in de decennia rond 1900. Die schilderijen spreken van een perceptie van vrouwen die zich geleidelijk bevrijdt van de romantische verheerlijking van het moederschap - een visie op vrouwen die zowel het vrouwelijk lichaam als het intellect schuwde - en zich ontwikkelt naar een meer onafhankelijk, rustig zelfverzekerd en beheerst type vrouw dat lichaam en geest verenigt.