Florine Stettheimer
Er zijn zo van die schilderijen die zo eigenaardig zijn dat ze op DailyArt moeten worden gepubliceerd. Dit is er eentje!
In de eerste decennia van de 20e eeuw vond er aan beide zijden van de Oceaan een herwaardering plaats van de traditionele portretkunst. Kunstenaars zoals Gertrude Stein en Charles Demuth onderzochten de menselijke identiteit niet langer via gelijkenis, maar door middel van symboliek en beeldspraak. In plaats van uitsluitend op fysieke gelijkenis te vertrouwen, suggereerden ze persoonlijkheid en karakter vaak door middel van een zorgvuldig gekozen beeldtaal. In de jaren twintig maakte Florine Stettheimer 17 zeer originele portretten van vrienden en familieleden. Elke geportretteerde omringde ze met elementen die hun interesses, sociale rollen en innerlijke leven toonden.
Een van haar meest opvallende modellen was Henry McBride, een vooraanstaande kunstcriticus uit de jaren twintig en dertig, die vaak de ‘decaan van de kunstcritici’ werd genoemd. McBride speelde een prominente rol bij het vormen van de publieke opinie over moderne Amerikaanse kunst. Hij was een groot voorstander van Stettheimer en van kunstenaars die banden hadden met Alfred Stieglitz. Hij vond dat zij de typisch Amerikaanse artistieke geest het best vertegenwoordigden.
Stettheimer beeldde een stijlvolle, in een zwarte jas gehulde McBride af, staande naast een reproductie van Winslow Homers Palmboom, Nassau. Boven in de palmboom zwaait een miniatuurversie van McBride met twee vlaggen. Dit motief zou ze later hergebruiken in haar serie Kathedralen van kunst. In die latere werken symboliseerden de vlaggen ‘STOP’ en ‘GO’, wat duidt op zijn macht om te bepalen welke kunstenaars institutionele erkenning kregen. Hier lijkt hij echter met de Amerikaanse vlag te zwaaien, waarmee hij zijn steun voor traditionele Amerikaanse schilders zoals Homer onderstreept. De Engelstalige titel Henry McBride on Winslow Homer is een visuele en verbale woordspeling, waarbij hij letterlijk op Homers werk staat en tegelijkertijd zijn kritische loyaliteit eraan benadrukt.
Schilderijen als deze herinneren ons eraan dat kunst zelden is wat op het eerste zicht te zien is. Als je meer zelfvertrouwen wilt krijgen bij het ontcijferen van symboliek, verborgen grappen en visuele metaforen zoals deze, dan leidt onze online cursus ‘Hoe naar kunst te kijken’ je stap voor stap door het proces van het interpreteren van schilderijen met nieuwsgierigheid en helderheid.
Ik wens iedereen een geweldige aprilmaand!
PS Zoals je kunt zien, hebben we vandaag een unieke kunstenaar met je gedeeld die je beter moet leren kennen: Florine Stettheimer in 10 schilderijen!