Amrita Sher-Gil schilderde dit werk in 1936, nadat ze na enkele jaren artistieke opleiding in Parijs was teruggekeerd naar India. In deze periode wijdde ze zich intens aan het verbeelden van het dagelijks leven van plattelandsbewoners in India. In plaats van haar onderwerpen te idealiseren, zocht ze naar een beeldtaal die de stille ontberingen en de emotionele zwaarte van hun bestaan kon overbrengen. Sher-Gils werk combineert haar Europese opleiding met een diepgaande betrokkenheid bij Indiase artistieke tradities. Haar zelfverzekerde omgang met olieverf, rijke kleurgebruik, energieke penseelstreken en sterke gevoel voor compositie geven haar schilderijen een bijzondere levendigheid.
Geboren in Boedapest uit een Hongaarse moeder, Marie Antoinette, en een Sikh-vader, Umrao Singh Sher-Gil—een aristocratische landeigenaar met een grote interesse in fotografie—bracht Sher-Gil haar jeugd door tussen Europa en India. Ze studeerde kunst in Parijs, waar ze kennismaakte met het werk van kunstenaars zoals Paul Gauguin, wiens invloed zichtbaar is in haar vroege schilderijen. Toen ze midden jaren dertig terugkeerde naar India, begon ze met een frisse blik naar de Indiase kunsttradities te kijken.
Dit schilderij is opgenomen in onze Vrouwelijke Artiesten vol. 2: set van 50 Ansichtkaarten. :)
PS Ontdek de fascinerende kunst van Amrita Sher-Gil!