Vincent Van Gogh
In de lente van 1889 liet Van Gogh zich opnemen in een ziekenhuis in Saint-Rémy-de-Provence. Hij had een reeks psychische crises achter de rug en had een veilige plek nodig. Het ziekenhuis in Saint-Rémy toont een hoek van het terrein en bewijst dat hij, zelfs afgezonderd van de wereld, niet kon ophouden met zoeken naar iets om te schilderen. Vandaag is het Werelddag voor de geestelijke gezondheid, en dat maakt dit schilderij de moeite waard om er wat langer bij stil te staan dan gewoonlijk.
Hoge dennen beslaan het grootste deel van het doek, terwijl hun takken zich bovenaan kronkelend en verstrengeld als een lijst rond de lucht spreiden. Van Gogh schildert ze met zijn kenmerkende rusteloze penseelstreken: groen, geel en bruin flikkeren tegen een blauw dat bijna groen wordt naarmate het naar de horizon zakt. Onderaan is de grond helemaal gebrande siena, met plekken helder gras. Diezelfde roestkleur keert terug op het ziekenhuisgebouw in de verte, een bleke neef van het gele dak van zijn huis in Arles, dat hij het jaar daarvoor had geschilderd.
PS Lees het verhaal van vier andere kunstenaars die worstelden met hun geestelijke gezondheid.