William Merritt Chase
William Merritt Chase urodził się 1 listopada 1849 roku w Nineveh w stanie Indiana. W ciągu swojej kariery rozwijał różne gatunki malarskie, tworząc portrety, pejzaże i martwe natury. Ostatecznie został uznany za jednego z najwybitniejszych malarzy i nauczycieli amerykańskiego impresjonizmu.
Swobodny, organiczny sposób kładzenia farby, który początkowo zwrócił uwagę jego nauczycieli, w pełni rozwinął się w późniejszych pejzażach artysty. W 1891 roku Chase, choć niechętnie, przyjął posadę nauczyciela w Shinnecock School w Southampton na Long Island. Przez kolejne dwie dekady był cenionym i lubianym pedagogiem w szkolnej Art Village, gdzie jako pierwszy nauczał malarstwa en plein air, czyli malowania w plenerze. Krzew bayberry (The Bayberry Bush), namalowany w 1895 roku, ukazuje pełną swobodę pociągnięć pędzla, która przyniosła Chase’owi tak duży sukces. Na pierwszym planie widzimy trzy młode kobiety spacerujące wśród zarośli, na tle wiejskiego domu z charakterystycznym dwuspadowym dachem. Chase, znany z wyraźnego eksponowania postaci w swoich pejzażach, uczynił je jedynymi elementami obrazu – poza chmurami – w których pojawia się czysta biel. Posunął się nawet do ozdobienia stroju kobiety po prawej stronie czerwoną kokardą.
Ziemiste odcienie niskiej roślinności znajdują swoje odzwierciedlenie w szarym gontowym pokryciu dachu i czerwonej cegle domu w tle, zacierając granicę między pejzażem a zabudową. W oddali teren łagodnie się obniża, przechodząc w delikatnie zachmurzony horyzont, który stopniowo rozjaśnia się w miarę oddalania. Chase nadaje lekko idylliczny i pełen uroku charakter krajobrazowi, który przez niektórych jego współczesnych uważany był za jałowy, a nawet przygnębiający. W rezultacie amerykańskie malarstwo impresjonistyczne rozprzestrzeniło się na takie obszary jak Cape Cod w Massachusetts, Mendota w Minnesocie czy Carmel w Kalifornii.
— Anthony deFeo