Bankiet u Kleopatry

Bankiet u Kleopatry: przedstawia kulminacyjny moment zakładu między Kleopatrą i Markiem Antoniuszem o to, które z nich przygotuje bardziej wystawną, bogatą ucztę. Jak pisze Pliniusz Starszy w "Historii Naturalnej", to Kleopatra wygrała zakład: po uczcie Marka Antoniusza, upuściła rzadką i cenną perłę ze swojego kolczyka do miseczki z octem i wypiła roztwór kiedy perła się rozpuściła. Trzecią osobą przy stole jest Lucjusz Munacjusz Plankus, który rozstrzygał o zwycięzcy.

Wenecjanin Giovanni Battista Tiepolo był prawdopodobnie najwybitniejszym malarzem XVIII-wiecznej Europy i mistrzem Wielkiego Manieryzmu (Grand Manner). Tiepolo skłaniał się ku melancholijnemu stylowi, wykorzystując silne kontrasty światła i cienia (chiaroscuro). Dopiero freski w Palazzo Arcivescovile w Udine, wykonane po 1726 roku, sprawiły, że Tiepolo porzucił światłocień swoich wczesnych dzieł i rozjaśnił kolory, zachowując jednocześnie formę.

Sztuka Tiepolo to celebrowanie wyobraźni poprzez transpozycję świata starożytnego i mitów, świętych pism i legend w majestatyczny, wręcz teatralny język. W jego rękach niedbały olejny szkic stawał się wysoką formą sztuki, wartą trafienia do kolekcji na równi ze skończonymi obrazami. Najważniejszymi dziełami Tiepolo są freski na sufitach weneckich kościołów, willi i pałaców we Włoszech, Niemczech i Hiszpanii.

Katarzyna Wielka nabyła obraz w 1764 roku, a dzieło pozostało w kolekcji Muzeum Ermitażu w Sankt Petersburgu (później Leningradzie). Był częścią radzieckiej sprzedaży obrazów z Ermitażu i został zakupiony przez angielskiego handlarza dziełami sztuki w 1932 roku, a następnie przez National Gallery of Victoria w Australii w 1933 roku.

- Clinton