Henri Rousseau
Père Junier sprzedawał warzywa, które każdego ranka kupował od rolników z Bagneux lub Verrière-le-Buisson. Od dawna był przyjacielem Rousseau, jego żona była nawet swego czasu kucharką artysty. Ponieważ Rousseau był mu winien pewną kwotę pieniędzy, a monsieur Junier kupił właśnie konia, z którego był niezwykle dumny, mężczyźni uzgodnili, że artysta spłaci dług, malując Junierowi obraz.
Rousseau pracował na podstawie fotografii. Wprowadził jednak znaczące zmiany, które zdradzały naturę jego metody malarskiej. Usunął z kadru rosnące wzdłuż bulwaru drzewa, a co ważniejsze, kreatywnie podszedł do rozmiarów i pozycji trzech psów. Psy te pełnią na obrazie ważną kompozycyjną rolę. Duży czarny pies nadaje dwukółce głębi. Historia głosi, że kiedy niemiecki socjolog Max Weber zwrócił Rousseau uwagę, że czarny pies jest zbyt duży w stosunku do reszty, artysta odparł, że takich rozmiarów wymagało od niego płótno. Z drugiej strony, miniaturowy pies biegnący przed dwukółką podkreśla monumentalne rozmiary klaczy. Stoi ona na czubkach kopyt, jakby pełna ciekawości, a wrażenie to potęgują zalegające na ziemi cienie. W efekcie klacz wydaje się zawieszona w powietrzu. Rousseau lubował się w tego typu paradoksach, sprawiajacych, że postacie zdają się dryfować w czysto malarskiej przestrzeni.
To dzieło jest częścią naszego kalendarza biurkowego, z którym być może mieliście już okazję się zapoznać. :)
P.S. Czy ten obraz nie jest fascynujący? Zobaczcie 10 niesamowitych dzieł Henriego Rousseau!