Tiyatroda

Genç bir kadın, tiyatro locasında tek başına oturuyor; bakışları, sanki kadrajın hemen dışındaki bir şey dikkatini çekmişçesine başka bir yöne çevrilmiş. Arkasındaki ayna, yaldızlı balkonların ve avize ışığının yansımalarını elbisesinin sırt kısmına dağıtıyor. Dikkatle baktığınızda aradaki zıtlığı fark edeceksiniz: Yüzü ve takıları büyük bir titizlikle işlenmişken, çevresindeki kalabalık pastel ve guaj boyanın serbest, ışıltılı fırça darbeleri içinde eriyip gidiyor. İşte Mary Cassatt'ın gözünden Paris Operası'nda sıradan bir gece.

1866'da Paris'e gelen Cassatt, kısa süre sonra Edgar Degas ile tanıştı ve sanatçı onu İzlenimcilerle birlikte eserlerini sergilemeye davet etti. Cassatt hiç tereddüt etmeden kabul etti. Daha sonra dile getirdiği üzere, Salon (1667 yılından itibaren Fransa'da Académie des Beaux-Arts tarafından düzenlenen resmi ve dönemin en önemli uluslararası sanat sergisi) jürisinin beklentilerinden kurtulmuş olmanın verdiği rahatlıkla, nihayet bir sanatçı olarak gerçekten yaşamaya başlayabileceğini hissetti.

Tiyatro, onun en sevdiği temalardan biri haline geldi. Degas sahnedeki sanatçıları, Renoir ise localarındaki çiftleri resmederken; Cassatt dikkatini izleyiciler arasındaki kadınlara çevirdi. Onları, izleyenlere sergilenen figürler olarak değil; bir başka kadının onları gerçekten görebileceği şekilde, düşüncelere dalmış ve anlık bir savunmasızlık hali içindeyken tasvir etti.

Not: Sanatla ilgili hikayeler okumaktan keyif alıyor musunuz? DailyArt Magazine bültenine abone olun ve bu hikayelerin doğrudan gelen kutunuza ulaşmasını sağlayın!