Paul Signac
Τον Αύγουστο του 1903, ο Πωλ Σινιάκ πραγματοποίησε το πρώτο του ταξίδι στην Ελβετία, εγκαθιστώντας στη μικρή ορεινή πόλη Λες Ντιαμπλερέτ, που βρίσκεται στη γαλλόφωνη περιοχή της Ελβετικής Ρωμανδίας, ανατολικά της λίμνης της Γενεύης και περίπου 15 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Γκστάαντ. Ως αφοσιωμένος ναυτικός, συνηθισμένος στους ανοιχτούς ορίζοντες της Μεσογείου κοντά στο Σαν-Τροπέ, ο Σινιάκ αρχικά αντιμετώπισε μια πρόκληση στην κλειστή θέα του αλπικού τοπίου. Ωστόσο, σύντομα ξεπέρασε αυτή την αντίσταση και ασχολήθηκε εντατικά με μελέτες ακουαρέλας που εξερευνούσαν τις δραματικές αλλαγές στην προοπτική και την αλληλεπίδραση του φωτός και της σκιάς στα πολλά επίπεδα του τοπίου.
Στις 22 Νοεμβρίου 1903, ο καλλιτέχνης Σαρλ Ανγκράντ έγραψε στον Σινιάκ, σχολιάζοντας με ενθουσιασμό: «Λες ότι έχεις δύο Ντιαμπλερέτ σε εξέλιξη. Λοιπόν, μαγικά χρώματα στο προσκήνιο!» Ζωγραφισμένο την ίδια χρονιά, το Λες Ντιαμπλερέτ (Το Όλντερχορν και το Μπεκαμπεσόν) είναι ένα από τα δύο έργα που αναφέρονται στην επιστολή του Ανγκράντ. Η σημασία αυτής της σύνθεσης–και του συνοδού της–υπογραμμίζεται από την προέλευσή τους: το καθένα αποκτήθηκε ξεχωριστά από τον στενό φίλο του Σινιάκ και έναν από τους πιο σημαντικούς υποστηρικτές του νεοϊμπρεσιονισμού, τον Φελίξ Φενεόν.
Σε αλληλογραφία με τον Φενεόν μετά την αγορά του δεύτερου πίνακα, ο Σινιάκ εξήγησε ότι είχε συνειδητά θυσιάσει πολλές περιγραφικές λεπτομέρειες του τοπίου· μια προσέγγιση εξίσου εμφανής στο Λες Ντιαμπλερέτ (Το Όλντερχορν και το Μπεκαμπεσόν). Αυτή η σκόπιμη κατάργηση των λεπτομερειών επέτρεψε στον Σινιάκ να γεμίσει τον καμβά με χρώμα, χρησιμοποιώντας πλούσιες, ρυθμικές πινελιές για να δημιουργήσει μια λαμπερή αρμονία από απόχρώσεις μπλε, λεβάντας και ροζ. Αυτοί οι τόνοι ρέουν σε όλη την επιφάνεια του πίνακα, πλησιάζοντας την αφαίρεση καθώς αποτυπώνουν τις λεπτές διακυμάνσεις του φωτός και της σκιάς που ζωντανεύουν το ορεινό τοπίο.
ΥΓ. Ανακάλυψε τα καλύτερα τοπία του πουαντιγισμού!