Pinturicchio
Αυτή η τοιχογραφία ήταν μία από τις οκτώ που διακοσμούσαν το παλάτι του Παντόλφο Πετρούτσι, ηγεμόνα της Σιένας (μόνο τρεις από αυτές σώζονται). Ο Πετρούτσι τις παρήγγειλε με αφορμή τον γάμο του γιου του με την ανιψιά του Πάπα Πίου Γ'.
Η σκηνή απεικονίζει ένα επεισόδιο από την Οδύσσεια του Ομήρου: η Πηνελόπη βρίσκεται στον αργαλειό της, περιμένοντας πιστά την επιστροφή του Οδυσσέα, ενώ οι μνηστήρες, που φαίνονται να περιμένουν στη σειρά για την προσοχή της, την πολιορκούν. Εκείνη είχε ορκιστεί να ξαναπαντρευτεί μόνο όταν θα τελείωνε το υφαντό της· γι' αυτό, το ξήλωνε κρυφά κάθε νύχτα. Η κεντρική φιγούρα που υψώνει το δάχτυλο (πιθανώς ο γιος της, Τηλέμαχος) μοιάζει να της απευθύνεται, περιστοιχισμένη από μνηστήρες με φίνα, πολύχρωμα ενδύματα, μερικοί εκ των οποίων επιδεικνύουν τις μοντέρνες μπούκλες της εποχής ή ποζάρουν με ένα γεράκι.
Ένας άνδρας που κρατά ένα ραβδί ταξιδιώτη στέκεται παράμερα, με τα κόκκινα και μπλε ρούχα του να ταιριάζουν χρωματικά με το τόξο και τα βέλη πάνω από το κεφάλι της Πηνελόπης. Αυτό πιθανότατα προοικονομεί την επιστροφή του Οδυσσέα μεταμφιεσμένου σε ζητιάνο, όταν και αρπάζει το τόξο του και σκοτώνει τους μνηστήρες.
Σκηνές στο φόντο απεικονίζουν περαιτέρω επεισόδια: το πλοίο του Οδυσσέα που φέρει το οικόσημο της οικογένειας Πετρούτσι· τις σειρήνες να παρασύρουν τους ναύτες στον χαμό τους, ενώ ο Οδυσσέας, δεμένος στο κατάρτι, τις ακούει με ασφάλεια· και το παραθαλάσσιο κρησφύγετο της Κίρκης, περικυκλωμένο από γουρούνια —ζωγραφισμένα ως η τοπική ράτσα Cinta Senese— που στην πραγματικότητα είναι το πλήρωμα του Οδυσσέα, μεταμορφωμένο από τα μάγια της.
Το θέμα ταίριαζε σε έναν γαμήλιο εορτασμό, με την Πηνελόπη ως το ιδανικό της πίστης, ωστόσο ο Παντόλφο ίσως να ένιωθε και προσωπική ταύτιση. Όπως ο Οδυσσέας, είχε γνωρίσει την εξορία, έχοντας εκδιωχθεί από τη Σιένα τη δεκαετία του 1490.
Υ.Γ. Δες εδώ περισσότερα για την Οδύσσεια στην τέχνη!
Υ.Γ.2. Το σετ μας με τις 50 Καρτ Ποστάλ της Ιταλικής Αναγέννησης αποτελεί ένα τέλειο μικρό ταξίδι στην Αναγεννησιακή Ιταλία! Μην το χάσεις! :)