Carleton Watkins
Από τη δεκαετία του 1850, οι φωτογράφοι βρήκαν έναν τρόπο να επιτύχουν τη διαύγεια της νταγκεροτυπίας, χωρίς να χάσουν την αναπαραγωγιμότητα της διαδικασίας αρνητικού/θετικού του Ουίλιαμ Χένρυ Φοξ Τάλμποτ: αντικατέστησαν το χάρτινο αρνητικό με γυαλί, επικαλυμμένο με μια λεπτή στρώση από υγρό φωτοευαίσθητο κολλώδιο (νιτροκυτταρίνη διαλυμένη σε αιθέρα).
Ο Κάρλετον Γουάτκινς ήταν ένας από τους πιο επιτυχημένους επαγγελματίες αυτής της τεχνικής, γνωστός για τις μεγάλου μεγέθους φωτογραφίες τοπίου της αμερικανικής Δύσης. Για έργα όπως οι λήψεις του κατά μήκος του ποταμού Κολούμπια στο Όρεγκον, οι σωματικές απαιτήσεις αυτής της διαδικασίας ήταν σημαντικές. Χωρίς κανένα πρακτικό μέσο μεγέθυνσης διαθέσιμο ακόμη, τα γυάλινα αρνητικά του έπρεπε να είναι τόσο μεγάλα όσο ήθελε να είναι οι τελικές εκτυπώσεις και η κάμερα αρκετά μεγάλη ώστε να τα χωράει. Το γυαλί έπρεπε επίσης να επικαλυφθεί, να φωτογραφηθεί και να εμφανιστεί, ενώ το κολλώδιο παρέμενε ακόμα κολλώδες, αναγκάζοντάς τον να μεταφέρει έναν φορητό σκοτεινό θάλαμο, όσο εξερευνούσε το ανέγγιχτο έδαφος της Αμερικανικής Δύσης.
Υ.Γ. Ορίστε 10 συναρπαστικά τοπία άξια μιας καρτ ποστάλ!