Henri Rousseau
Ο μπαρμπα-Ζυνιέ πουλούσε λαχανικά, τα οποία πήγαινε και αγόραζε κάθε πρωί από τους παραγωγούς της Μπανιέ ή της Βεριέρ-λε-Μπουισόν. Ήταν από παλιά φίλος με τον Ρουσσώ· μάλιστα, η γυναίκα του μαγείρευε για τον ζωγράφο. Επειδή ο Ρουσσώ τού χρωστούσε κάποια χρήματα και ο κύριος Ζυνιέ είχε μόλις αγοράσει ένα άλογο για το οποίο ήταν πολύ περήφανος, συμφώνησαν να του φτιάξει ο Ρουσσώ έναν πίνακα.
Ο Ρουσσώ δούλεψε έχοντας ως πρότυπο μια φωτογραφία. Εισήγαγε, ωστόσο, σημαντικές αλλαγές, οι οποίες αποκαλύπτουν τη φύση της μεθόδου εργασίας του. Αφαίρεσε ένα δέντρο από τη λεωφόρο και, το κυριότερο, έπαιξε με το μέγεθος και τη θέση των τριών σκύλων, οι οποίοι αποκτούν έναν μορφολογικό και συνθετικό ρόλο. Ο μεγάλος μαύρος σκύλος δίνει βάθος στην καρότσα. Είναι γνωστό πως όταν ο Γερμανός κοινωνιολόγος Μαξ Βέμπερ επισήμανε στον Ρουσσώ ότι ο μαύρος σκύλος ήταν υπερβολικά μεγάλος σε σχέση με την κλίμακα του συνόλου, ο καλλιτέχνης αντέτεινε ότι έτσι απαιτούσε ο καμβάς του. Ο μικροσκοπικός σκύλος που τρέχει μπροστά από την καρότσα, από την άλλη, ενισχύει τη μνημειακότητα της φοράδας. Η φοράδα στέκεται με έναν περίεργο τρόπο στις άκρες των οπλών της, μια εντύπωση που εντείνεται από τις σκιές που πέφτουν στο έδαφος. Αυτή η «χορευτική» φοράδα μοιάζει σχεδόν να αιωρείται στον χώρο. Στον Ρουσσώ άρεσε πολύ αυτό το είδος παραδόξου, το οποίο κάνει ορισμένες φιγούρες να μετεωρίζονται μέσα σε έναν αμιγώς ζωγραφικό χώρο.
Αυτός ο πίνακας περιλαμβάνεται στο Εβδομαδιαίο Ημερολόγιο Γραφείου μας, το οποίο ελπίζω να σου είναι πλέον γνώριμο. :)
Υ.Γ. Δεν είναι συναρπαστικό αυτό το έργο; Δες 10 καταπληκτικούς πίνακες του Ανρί Ρουσσώ!