Το ηλιακό φως μέσα από τα δέντρα (Φονταινεμπλώ)

Αν και συχνά συνδέεται με τον Συμβολισμό, τα πειράματα του Βάλντεμαρ Σένχαϊντερ Μέλερ με το φως και την οπτική αντίληψη τον φέρνουν επίσης κοντά στον ύστερο Ιμπρεσιονισμό. Ο Γάλλος κριτικός Λεόν Μπαζαλζέτ τον αποκαλούσε «le peintre du soleil» («ο ζωγράφος του ήλιου») και πράγματι ο καλλιτέχνης γοητευόταν από την εμπειρία του να κοιτάζει κανείς κατάματα το φως του ήλιου. Προσπάθησε να αποδώσει τους ιριδισμούς των κόκκινων, μωβ, πορτοκαλί και κίτρινων αποχρώσεων που αντιλαμβάνεται το μάτι όταν στρέφεται προς τον ήλιο. Το ενδιαφέρον του για τα οπτικά φαινόμενα συνδεόταν στενά με τη φωτογραφία, μια αγάπη που μοιραζόταν με τον φίλο του Βίλχελμ Χάμερσχεϊ. Πέρασε επίσης ένα διάστημα στο Σκάγκεν, όπου συνδέθηκε στενά με την Άννα Άνκερ, που φιλοτέχνησε το πορτρέτο του το 1893.

 

Αφού μετακόμισε στη Γαλλία με τη σύζυγό του το 1894, ο Σένχαϊντερ Μέλερ εγκαταστάθηκε στο Φονταινεμπλώ, όπου δημιούργησε πολλούς από τους αξιόλογους πίνακές του με θέμα το φως του ήλιου. Η σταδιοδρομία του υπήρξε τραγικά σύντομη: αντιμετωπίζοντας σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, σταμάτησε να ζωγραφίζει το 1901 και πέθανε στο Άαρχους το 1905, σε ηλικία μόλις 41 ετών. Αν και το έργο του προσέλκυσε αρχικά διεθνές ενδιαφέρον, αργότερα ξεχάστηκε σε μεγάλο βαθμό. Σήμερα, οι φωτεινοί του πίνακες επανεκτιμώνται και ανακαλύπτονται εκ νέου ως εντυπωσιακά σύγχρονα πειράματα, όπου το ίδιο το φως αναδεικνύεται σε πρωταγωνιστικό θέμα.