نقاشی " گیتار روبروی دریا" که در سال ۱۹۲۵ کشیده شدهاست، یکی از آخرین آثار خوان گریس است. این نقاشی با وجود سادگی ظاهریاش، در واقع ادامهدهندهٔ ایدههای او دربارهی ترکیببندیای است که حدود یک دهه قبل، در سال ۱۹۱۵، در ذهنش شکل گرفته بود. این صحنه میزی را نشان میدهد که حکم طاقچهای رو به دریا را هم دارد و روی میز گیتار و همینطور نتهای موسیقی یا کتاب، ورق بازی، تکهای میوه، و روزنامهای تا شده نیز قرار دارد. آنطرف پنجره، آسمان آبی روشن، دریایی با قایق بادبانی و کوههایی در دوردست به چشم میخورد. این روزنامهی تا خورده که در هوا معلق مانده، با زیرکی به بخشی از قاب پنجره تبدیل شده و به آن پیوند خورده، درحالیکه کتاب یا کاغذ نوت موسیقی که حالت برافراشته دارند فضایی حجمدار ایجاد کردهاند، فضایی که ورق بازی و میوه را بیشتر نمایان میکند. گیتار که هم تخت و هم حجمدار به نظر میرسد، در چند بخش جداگانه به تصویر کشیدهشده و مرز میان سطح و عمق را محو میکند. در مقایسه با دیگر آثار این هنرمند، این اثر فاقد پیچیدگیهای فنی و ساختاریِ موجود در آثار سبک کوبیسم گذشتهاش است.
پ.ن: آیا میخواهید بدانید گیتار، میوه، و روزنامه چگونه میتوانند فضای نقاشی را دگرگون کنند؟ در دورهی آنلاین «کوبیسم مقدماتی: پیکاسو، براک و دیگر هنرمندان» یاد میگیرید که کوبیسم چطور نوع نگاه ما را متحول کرد.
پ.ن۲: هر جنبش هنری با ویژگیهای خاصی شناخته میشد. مثلاً کوبیسم نمایش همزمان سوژه از زوایای مختلف در نقاشی بود. آیا میتوانید ویژگیهای جنبشهای دیگر را تشخیص دهید؟ خودتان را در «پرسشنامهی حدس جنبش هنری » محک بزنید!