ونسان ون گوگ
در پاییز و زمستان سالهای ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۰ م.، زمانی که ونسان ونگوگ به عنوان بیمار داوطلب در آسایشگاه سنرمی اقامت داشت، مجموعهای شامل ۲۱ نقاشی خلق کرد که الهامگرفته از آثار هنرمندی بود که عمیقاً تحسینش میکرد: ژان-فرانسوا میله. ونگوگ بهجای کپیبرداری مستقیم، این آثار را «ترجمه» مینامید؛ همانطور که موسیقیدانان قطعهای از آهنگسازی دیگر را تفسیر میکند. او با استفاده از منابع سیاهوسفید، چاپها، بازتولیدها یا عکسهایی که برادرش تئو ونگوگ برایش میفرستاد، تصویر اصلی را نقطهی آغاز قرار میداد و رنگهای بیانیِ خاص خود را به آن میافزود.
ون گوگ برای این نقاشی که در ژانویه ۱۸۹۰ م. خلق شد، از عکسی از اثر «نخستین گامها»ی میله استفاده کرد و ترکیببندی آن را با دقت به بوم منتقل نمود، سپس آن را با ترکیب رنگی درخشان و ضربهقلمهای پرانرژی خود بازآفرینی کرد. صحنهای لطیف از کودکی که نخستین گامهایش را به سوی پدر و مادر خود برمیدارد، حساسیت عمیق ونگوگ نسبت به زندگی خانوادگی و پیوند انسانی را بازتاب میدهد.
ما این اثر تأثیرگذار را به مناسبت روز کودک انتخاب کردهایم چراکه بهزیبایی شادی،آسیبپذیری و شگفتیِ نخستین لحظههای زندگی کودکی را به تصویر میکشد.
پ.ن. شاهکارهای خیرهکنندهی دیگری از ونسان ونگوگ را کشف کنید که میتوانند به فضای اطرافتان را نور ببخشند؛ اکنون میتوانید آنها را بهصورت چاپهای هنری با کیفیت موزهای سفارش دهید.
پ.ن۲. میله تنها هنرمندی نبود که الهامبخش ونگوگ شد. ببینید ونسان ونگوگ چگونه آثار هنرمندان دیگر را بازآفرینی میکرد!