والدمار شونهایدر مولر، نقاش دانمارکی، به خاطر تصاویر درخشانش از نور خورشید معروف است.
والدمار تحصیلات هنریاش را در سال ۱۸۸۴م. در آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای دانمارک آغاز کرد، اما چندی نگذشت که به مدرسهی آزاد هنرمندان نقل مکان کرد، جایی که زیر نظر نقاش معروف پی.اس. کرویر آموزش دید. در همین مدت با ویلهلم هامرشوی (۱۹۱۶-۱۸۶۴م.) دوستی نزدیکی برقرار کرد و عکسهای بسیاری گرفت که بعدها الهامبخش برخی از آثار اولیهی هامرشوی شد. مولر از جمله نخستین نقاشان دانمارکی بود که از عکاسی به عنوان ابزاری خلاقانه بهره برد.
در سال ۱۸۹۱ به اسکاگن رفت، به جمع نقاشان اسکاگن پیوست و تا سال ۱۸۹۳م. در آنجا ماند. در همین جامعهٔ هنری پویا، جستجوی عمیق خود در مورد نور و تأثیرات بصری آن را آغاز کرد.
در سال ۱۸۹۴ به پاریش رفت، تا نزد برادرش تیگ که کلکسیونر هنری بود باشد و سپس در ۱۸۹۶م. در فونتنبلو ساکن شد. در آنجا، مطالعهی دقیق بر روی نور خورشید را ادامه داد و مجموعهای شامل بیش از ۳۰ اثر خلق کرد که تمرکزشان بر تابش مستقیم خورشید بود، در این آثار غالباً نور خورشید را هنگام طلوع یا وقتی که از لابلای درختان میگذشت نشان میدادند. برای ثبت هرچه واقعیتر تجربهٔ نور، گاهی لحظاتی به خورشید خیره میشد تا همان رد تصویری نور و تأثیرات رنگی را که بر شبکیهاش نقش میبست، بازآفرینی کند. این تمرکز یکسویه بر نور، لقب «نقاش خورشید» را برایش به ارمغان آورد.
نقاشیهای این هنرمند نوآورانه بودند و سهمی چشمگیر در نمادگرایی اواخر قرن نوزدهم داشتند؛ جنبشی که در آن جهان بیرون، بازتابی از حالات درونی ذهن بود. این نگاه برای هنرمندی که خود با بیماری روانی دست و پنجه نرم میکرد، روشی طبیعی برای تمرکز کردن به نظر میرسید.
پ.ن: کشورهای نوردیک برخی از جذابترین هنرمندان تاریخ را پروردهاند_از جمله زنان هنرمند درخشانشان. اینجا ۱۰ هنرمند زن نوردیک را میبینید که باید بشناسید!