استاد منصور نقاش و طبیعتگرای برجسته هندی در قرن هفدهم میلادی بود که بهعنوان هنرمند دربار گورکانی خدمت میکرد. او در تصویرگری گیاهان و جانوران مهارت بینظیری داشت و نخستین هنرمندی بود که تصویر رنگی از پرندهٔ دودو ارائه داد؛ همچنین اولین کسی بود که تصویر درنای سیبری را ترسیم کرد. در اواخر دوران سلطنت امپراتور اکبر، لقب «استاد» را دریافت کرد و در دوران سلطنت جهانگیر، آثار شاهکارش موجب شد تا عنوان «نادرالعصر» (بیهمتای زمانه) را از آنِ خود کند. هرچند بیشتر بهخاطر تصویرگریهای تاریخ طبیعی شناخته میشود، اما در نگارههای نسخههای خطی نیز چهرههایی از انسانها را به تصویر کشیده است.
در این اثر استادانه، منصور دامنهٔ رنگها را در سراسر پیکر جانور و شاخوبرگ اطراف آن گسترش داده و توانایی خارقالعادهٔ آفتابپرست در همآمیزی با محیط را برجسته کرده است. شاخههای کمرنگ و تکرنگ، تضادی بصری با آفتابپرست و برگهای زنده و پررنگی ایجاد میکنند که جانور با آنها درآمیخته است. در آن زمان، منصور در خدمت شاهزاده سلیم (که بعدها امپراتور جهانگیر شد) بود و احتمالاً این تصویر را برای جلب توجه و کنجکاوی شاهزاده جوان خلق کرده است.
پ.ن. ببینید استاد منصور چگونه دیگر جانوران را در مجموعه پرفروش «۵۰ کارتپستال حیوانات» به تصویر کشیده است!
پ.پ.ن. امپراتوری گورکانی بخشهایی از هند، پاکستان و افغانستان امروزی را در بر میگرفت و امپراتوران آن به حمایت گسترده از هنر شهرت داشتند. کشف زیبایی های شگفت انگیز نگارههای مینیاتور گورکانی برای آشنایی بیشتر با هنر گورکانی مقاله های زیر را ببینید