سپیده‌دم بر فراز ریدارفیاردن

یوجین یانسون که در استکهلم چشم به جهان گشود، تمام عمر خود را در شهری گذراند که دوستش داشت. با اینکه به ندرت سفر می‌کرد، به یکی از اصیل‌ترین و منحصربه‌فردترین نقاشان سوئد تبدیل شد. با وجود کناره‌گیری نسبی‌اش از نوآوران برجسته‌ی زمان خود، آثارش ارتباطی آشکار با جریان‌های بزرگ هنر اروپایی نشان می‌دهند.

یانسون در جوانی برای امرار معاش آثار طبیعت‌ بی‌جان می‌کشید اما بعدها سبک و شیوه‌ای را پذیرفت که یک دوره‌ی کامل از زندگی حرفه‌ای او را تعریف کرد. او یک رنگ غالب آبی را برگزید و آن را با نوعی اکسپرسیونیسم کاملاً شخصی و سوژه‌‌ای مورد علاقه ترکیب کرد؛ چشم‌اندازهای پانورامای استکهلم. یانسون از کارگاه هنری خود بر فراز ماریابِرگت، چشم‌اندازهایی وسیع از جزایر و آبراه‌های شهر داشت؛ منظره‌هایی که در شب گویی در نوری آبی و شگفت‌انگیز می‌درخشیدند. موسیقی نیز منبع الهام عمیقی برایش بود. دوستانش می‌گفتند ته‌رنگ‌های آبی درخشان در بوم‌هایش بازتابی از شیوه‌ی نواختن پیانوی اوست. جای تعجب نیست که عنوان چندین نقاشی از منظره شب شهری خود را نکتورن (به معنای شبانه) گذاشت‌؛ ادای احترامی به شوپنِ محبوبش.

منتقدان و عموم مردم در ابتدا این آثار بزرگ و آوانگارد که گاهی تا دو متر عرض داشتند را با تردید پذیرفتند. تعداد کمی از آن‌ها خریداری شدند. اما یانسون ادامه داد. او شخصیتی شدیداً فردگرا، پرشور و سازش‌ناپذیر داشت و با سخت‌کوشی و انضباط به دنبال چشم‌انداز هنری خود رفت. نقطه‌ی عطف زمانی بود که در سال ۱۸۹۸ با مجموعه‌دار ثروتمند، ارنست تیل، آشنا شد. تیل به حامی‌اش شد و امنیت مالی‌ یانسون را تأمین کرد. او تا سال ۱۹۰۴ م. آخرین نقاشی «آبی» خود از استکهلم قدیم را به پایان رسانده بود.

پ.ن. خطوط افق‌ رویایی و آسمان‌ کران‌های درخشان … چشم‌اندازهای بیشتری را در مجموعه‌ی کارت‌پستال ۵۰تایی مناظر کشف کنید. :)

پ.ن۲. از خواندن داستان‌های هنری لذت می‌برید؟ در خبرنامه‌ی مجله‌ی دیلی‌آرت عضو شوید و آن‌ها را مستقیماً در ایمیل خود دریافت کنید!