در این نقاشی مرموز و درخشان چه میگذرد؟ دو قوس پهنِ نارنجی از گوشهی پایینِ چپ برخاستهاند و بهسوی گوشهی بالای راست شلیک میشوند و شکلی زیگزاگی و زردرنگ را در میان خود قاب میگیرند؛ فرمی که گویی با حرکتی ناگهانی در پسزمینهی تیره میدرخشد. در پشت این شکل، نواری عمیق و قرمز بهآرامی در سراسر تصویر کشیده شده است، مانند افقی دوردست. تقاطع قوسهای نارنجی و خط قرمز، صلیبی نورانی میسازد و در مرکز آن، شکل تیز و زرد با انرژی میتپد؛ نقطهی کانونی نقاشی.
جورجیا اوکیف این اثر با عنوان «رد و رگهی نارنجی» را در سال ۱۹۱۹ خلق کرد، اندکی پس از آنکه از تگزاس به نیویورک نقل مکان کرده بود. این اثر یادآور شبهای او در دشتهای پهناور تگزاس است؛ جایی که او تنها، زیر آسمانی عظیم قدم میزد. در تاریکی، صداهای دوردست — سوت قطار یا صدای گاوها — در ذهنش به رنگها و شکلها بدل میشدند. اما بیش از هر چیز، طوفانهای رعدوبرق او را مسحور میکردند؛ صاعقههایی که افق را مانند نوشتهای نورانی در آسمان روشن میکردند. خودش توصیف میکرد که شب «ناگهان روشن میشد — اول در یک نقطه، بعد در نقطهای دیگر — برقهای گسترده، و سپس یک زیگزاگ تیز و درخشان که ناگهان میدرخشید.»
اوکیف در نیویورک این خاطرات زنده را به شکلی انتزاعی ترجمه کرد. او جزئیات را کنار گذاشت تا فقط ریتم خالص طبیعت و احساس را ثبت کند. زوایا و منحنیهای تند، و تضاد میان رنگهای گرم و تاریک، همزمان حس حرکت و سکون را القا میکنند؛ صاعقهای که آسمان شب را میشکافد و سکوت عظیمی که پس از آن میآید. این نقاشی بر مرز میان بازنمایی و انتزاع ایستاده و بیننده را دعوت میکند نه به شناسایی یک منظره، بلکه به احساسکردن آنچه هنرمند به یاد آورده است.
اوکیف که در سال ۱۸۸۷ در سانپریریِ ویسکانسین به دنیا آمد، یکی از پیشگامان هنر مدرن آمریکا بود. تجربههای جسورانهی او با رنگ، فرم و نمادپردازی، تعریف تازهای از ظرفیتهای نقاشی ارائه داد و او را به یکی از اصیلترین و تأثیرگذارترین صداهای هنر قرن بیستم تبدیل کرد. اگر دوست دارید بیشتر بدانید، این مجموعه را ببینید: «جورجیا اوکیف در ۱۰ نقاشی».
پینوشت:
سال نویتان چطور شروع شده؟ اگر هنوز تقویمی تهیه نکردهاید، جای نگرانی نیست. تقویمهای DailyArt برای سال ۲۰۲۶ همچنان (البته در تعداد محدود) در دسترساند؛ با تحویل سریع و یک شاهکار هنری برای هر روز سال.