امروز، ماه ویژهمان را با مجموعهای از موزهی هنرهای زیبای هیوستون ادامه میدهیم. لذت ببرید!
دختر جوانی که با دقت به بیننده چشم دوخته و نوزادی را با ملایمت در آغوش گرفته، از زیباییای تقریباً وصفناپذیر و فریبنده بهره برده است. ویلیام بوگرو نقاش تحصیلکردهی موفقِ تمامعیاری بود که تابلوهایش در میان مجموعهداران اروپایی و آمریکایی طرفداران پرشماری داشت و اخیراً نیز شهرت او دوباره مورد توجه قرار گرفته است. نقاشی خواهر بزرگتر با مهارت خارقالعادهای اجرا شده و صحنهای احساسبرانگیز است که هنریت دختر این هنرمند و پسرش، پل، مدلهای آن بودهاند. بوگرو همهی ناپاکیهای دنیوی را از چهرهشان زدوده و آنان را کودکانی با چهرههایی بینقص، پوشیده در لباسهایی پاکیزه، و در پسزمینهای آرمانی از طبیعت روستایی به تصویر کشیده است. ترکیببندی تابلو یکدست و متوازن است و دستها و پاهای کودکان تقریباً در مرکز بوم به هم میرسند. قلمموی نرم بوگرو و دقت وسواسگونهاش به جزئیات، به خلق تصویری کمابیش فراواقعگرایانه انجامیده است. آثار او در اصل از کلاسیک گرایی و آرمانگرایی باستانی الهام گرفتهاند، همانطور که در آثار استادان رنسانس متعالی نیز این سبکها بازتاب یافتهاند؛ اما با این حال نقاشیهایی چون این اثر، تصویری به واقع ایداهآل از سبک ویکتوریایی ارائه میدهد.
یکشنبهی آرامی داشته باشید!
پ.ن: مشهورترین شاهکار ویلیام-آدولف بوگرو روایتگر داستان بهوجود آمدن الههای یونانی است. میتوانید حدس بزنید اشارهمان به کدام تابلوست؟