رازگویی‌ها (دو زن با دسته‌گل) by Fernand Léger - 1921 - 92.1 x 64.8 cm رازگویی‌ها (دو زن با دسته‌گل) by Fernand Léger - 1921 - 92.1 x 64.8 cm

رازگویی‌ها (دو زن با دسته‌گل)

رنگ‌روغن روی بوم • 92.1 x 64.8 cm

  • Fernand Léger - February 4, 1881 - August 17, 1955 Fernand Léger

    1921

در نقاشی امروز، دو زن جوان با لباس‌های شیک و ظریف را می‌بینیم که بسیار نزدیک به هم ایستاده‌اند؛ بدن‌هایشان تقریباً در هم آمیخته است و گویی در حال ردوبدل کردن حرفی خصوصی هستند. یکی از آن‌ها مستقیم به سمت بیننده نگاه می‌کند، در حالی که دیگری به صورت نیم‌رخ به طرف او خم شده تا رازی را در گوش دوستش زمزمه کند. اگرچه فضای اطراف با بازی همیشگی لژه از رنگ‌های جسورانه و فرم‌های هندسی زنده شده است—که فضایی شبیه یک فضای داخلی مرتب با گیاهان خانگی و یک پیانو را القا می‌کند—اما تمرکز احساسی اثر کاملاً بر تعامل صمیمی میان این دو زن قرار دارد؛ تأییدی آرام و ظریف از نزدیکی و پیوند عاطفی میان آن‌ها.

این نقاشی در نمایشگاه مرور آثار مهم لژه در موزه ملی هنر مدرن پاریس (Musée National d’Art Moderne) در پاییز سال ۱۹۴۹ به نمایش گذاشته شد. کمی بعد از آن، پس از مرگ همسر اول او ژان (Jeanne)، اثر به خواهرزنش ایوت لوئی (Yvette Lohy) هدیه داده شد.

روی پشت نقاشی این جمله نوشته شده است: «برای ایوت، به یاد خواهرش ژان».
بنابراین این اثر نوعی ادای احترام بسیار شخصی است که پیوند عمیق میان دو خواهر را بازتاب می‌دهد—پیوندی که لژه در طول ۳۰ سال زندگی مشترک خود بارها شاهد آن بود.

این اثر که در سبک فیگوراتیو خاص لژه در اوایل دههٔ ۱۹۲۰ اجرا شده است، دگرگونی عمیق هنر او پس از جنگ جهانی اول را نشان می‌دهد. لژه پس از خدمت در خط مقدم جنگ و سه سال دوری از نقاشی، با وضوح و اطمینانی تازه به کار هنری خود بازگشت. او جنگ را گسستی قطعی با گذشته می‌دانست؛ رویدادی که واقعیتی کاملاً مدرن و جدید را به وجود آورد. به همین دلیل، ظرافت‌های تزئینی و لطافت‌های فضاسازانهٔ نقاشی سنتی را کنار گذاشت و به سمت استفاده از رنگ‌های خالص و موضعی و فرم‌های عظیم و قدرتمند رفت، زیرا احساس می‌کرد سرانجام زبان بصری مورد نظر خود را یافته است.

این تغییر هم‌زمان با جنبش گسترده‌تری در هنر اروپا بود که به آن «بازگشت به نظم» (rappel à l’ordre) گفته می‌شود. این جریان پس از جنگ جهانی اول به وجود آمد و بر وضوح، ساختار و نوعی خویشتن‌داری کلاسیک تأکید داشت. اگرچه لژه در ابتدا در برابر هر چیزی که بوی بازگشت به گذشته می‌داد مقاومت می‌کرد، اما به‌زودی فهمید که برخی جنبه‌های این جنبش می‌تواند با اهداف هنری خودش هماهنگ باشد. در نتیجه، آثار او در اوایل دههٔ ۱۹۲۰ نوعی ترکیب میان سنت و مدرنیته را شکل می‌دهد؛ جایی که استحکام کلاسیک با ریتم‌های بصری زندگی مدرن در هم می‌آمیزد.

پ.ن. می‌توانید نمونه‌های زیبایی از تصویرهای خواهرانه در هنر را در اینجا ببینید:
تصویرهای زیبای خواهرانه در هنر.

پ.پ.ن. اگر به کوبیسم (Cubism) علاقه دارید، آثار لژه با اصول کوبیسم ارتباط دارد، هرچند مسیر خاص خودش را نیز دنبال می‌کند. دربارهٔ آن بیشتر در این دورهٔ آموزشی بخوانید: کوبیسم ۱۰۱: پیکاسو، براک و دیگران.