خودنگاره

در چنین روزی در سال ۱۷۵۵، الیزابت لویی وژه لوبرن، نقاش فرانسوی متخصص در پرتره‌نگاری، به دنیا آمد. به همین مناسبت، خودنگارهٔ او را معرفی می‌کنیم :)

در این اثر، الیزابت رو به بیننده با همان لبخند گرم و صمیمی‌ای دیده می‌شود که در خودنگاره‌های اولیه‌اش هم ویژگی شاخص او بود. لباس شیک و مشکی از جنس ابریشم، اشاره‌ای به وقار و جایگاه اجتماعی او دارد و با یک شال قرمز روشن در کمر، جان گرفته است. روی موهای فرفری قهوه‌ای‌اش یک عمامهٔ سفید قرار دارد که یادآور پوشش‌های شرقی است و حال‌وهوایی شبیه به برخی خودنگاره‌های رامبراند ایجاد می‌کند. نتیجه، تصویری زنده و پرانرژی است که هم زیبایی ظریف او را نشان می‌دهد و هم مهارت هنری‌اش را.

او این اثر را در ایتالیا خلق کرد. در جریان سفرش به رم، هم‌زمان با آغاز انقلاب فرانسه که او را وادار به فرار از پاریس کرد، در فلورانس توقف کرد و از کاخ پیتی و گالری اوفیتزی بازدید کرد. در آنجا مجموعهٔ مشهور خودنگاره‌هایی را دید که از قرن هفدهم توسط لئوپولدو د مدیچی شکل گرفته بود.

او به‌ویژه از خودنگارهٔ هم‌عصرش، نقاش سوئیسی آنجلیکا کافمن، تحت تأثیر قرار گرفت. در همین زمان، مدیر اوفیتزی، جوزپه بنچیوِنی پِلی، از او دعوت کرد تا پرترهٔ خودش را نیز به این مجموعهٔ معتبر اضافه کند و او با اشتیاق پذیرفت.

پس از رسیدن به رم، با سرعت و تمرکز زیاد کار کرد و تنها در شش هفته نقاشی را به پایان رساند. خودش نوشته بود: «خودم را با پالت در دست، در حالی که روبه‌روی بومی ایستاده‌ام که روی آن با گچ سفید در حال طراحی ملکه هستم، تصویر کرده‌ام.» این اثر که به‌صورت یک پرترهٔ دوگانه طراحی شده، ادای احترامی به ماری آنتوانت است و وفاداری او را به نظام قدیم فرانسه نشان می‌دهد؛ نظامی که از او حمایت کرده بود.

پ.ن: آثار وژه لوبرن در مجموعهٔ کارت‌پستال‌های هنرمندان زن نیز قرار دارد: کارت‌پستال‌های زنان هنرمند.

پ.ن دوم: اینجا می‌توانید با چهره‌های مشهور او بیشتر آشنا شوید: چهره‌های سرشناس اثر الیزابت وژه لوبرن!