لحاف شابلون‌دوزی شده

امروز آخرین یکشنبه از ماه ویژه‌ی ما با شاهکارهای موزه‌ی هنرهای مردمی آمریکا در نیویورک است. امیدواریم شما هم مثل ما عاشق این آثار شده باشید! :)

روتختی‌های استنسیل (شابلون‌دوزی شده) نسبتاً کمیاب هستند و به نظر می‌رسد که عمدتاً در نیوانگلند و ایالت نیویورک ساخته شده‌اند. محبوبیت آن‌ها بیشتر در سه ماهه‌ی دوم سده‌ی ۱۹ میلادی رواج داشت؛ زمانی که تزئینات استنسیل دیوارهای داخلی بسیاری از خانه‌ها را می‌آراست و هنر «نقاشی تئورم» (نقاشی با شابلون روی پارچه) در مدارس به زنان جوان آموزش داده می‌شد. این روتختی‌ها در هنگام دوخت، اغلب بلوک‌های استنسیل و رنگ‌آمیزی شده را با بلوک‌های پارچه‌ی چیت ترکیب می‌کنند؛ درست مانند همین نمونه. این لحاف دارای ۲۰ بلوک استنسیل است که به صورت مورب قرار گرفته‌اند و به طور یک‌درمیان با بلوک‌های چاپی با طرح محبوب «قرقاول و درخت» ترکیب شده‌اند؛ طرحی که نخستین بار توسط بانیستر هال در سال ۱۸۱۵ در انگلستان معرفی شد.

رنگ‌های درخشان این اثر احتمالاً از طریق ترکیبی از تکنیک‌های آبرنگ و رنگرزی و با استفاده از ترکیبات شیمیایی به دست آمده‌اند. یادداشتی دست‌نویس که همراه با این لحاف باقی مانده، حاکی از آن است که این اثر در کانویِ ماساچوست، توسط اولیویا دانهام و خواهرش به مناسبت ازدواج پیش‌رویِ اولیویا با رومولوس بارنز از کنتیکت ساخته شده است. اندکی پس از ازدواج، این زوج به ایلینوی نقل مکان کردند. در آنجا، این لحاف به عنوان هدیه‌ی عروسی به هر نسلِ بعدی خانواده منتقل گشت.

پ.ن. هنرمند دیگری که با لحاف‌ها کار می‌کرد فیت رینگولد بود. ماجرای پشت‌پرده برخی از لحاف‌های داستانی رینگولد را بخوانید.