جورجیا اوکیف نقّاش و طراح مدرنیست آمریکایی بود که آثارش تا حد زیادی مستقل از جنبشهای بزرگ هنری باقی ماند. او بیشتر به خاطر نقاشیهای گل در ابعاد بسیار بزرگش شناخته میشود؛ آثاری که در آنها شکوفههای بزرگشده چنان گسترش مییابند که تمام بوم را پر میکنند. این آثار که احتمالاً تحت تأثیر دیدگاههای برشخوردهی عکاسی مدرن شکل گرفتهاند، فراتر از مطالعهی گیاهشناسانه میروند و به کاوشهایی قدرتمند در شکل، رنگ و انتزاع تبدیل میشوند.
در حالی که بسیاری از منتقدان این نقاشیها را بهعنوان بیانهایی از زنانگی یا جنسیت زنانه تفسیر میکردند، اوکیف این برداشتها را بهطور قاطع رد میکرد. او در طول زندگی حرفهای خود در برابر اینکه با جنسیتش تعریف شود مقاومت داشت و اصرار میکرد آثارش مستقل از چنین برچسبهایی دیده شوند. او زمانی نوشته بود: «همیشه بسیار ناراحت میشدم وقتی مرا بهعنوان «نقاش زن» خطاب میکردند، نه صرفاً «نقاش».»
ما فکر میکنیم کاملاً حق با او بود!
پ.ن. این اثر را دوست دارید؟ آن را در مجموعه ۵۰ کارتپستال آثار هنرمندان زن جلد ۲ خواهید یافت؛ مجموعهای ضروری برای هر هنردوستی.