Ernst Stöhr
بیایید به وینِ زیبای اوایل سدهی ۲۰ میلادی سفر کنیم و از شاهکار دیگری از مجموعهی شگفتانگیز موزهی لئوپولد لذت ببریم.
ارنست اشتور در زانکت پولتن بزرگ شد و در فرهنگستان هنرهای زیبای وین به تحصیل پرداخت. او از اعضای بنیانگذار «جدایی وین» و از نویسندگان و هنرمندان بسیار پرکار مجلهی این انجمن با نام وِر ساکروم (Ver Sacrum) بود. در تمام آثار او، تلاش هنرمند برای گنجاندن وضعیت عاطفی خود در بازنماییها به وضوح مشهود است. محتوای نمادین آثار اشتور، او را به یکی از نمایندگان اصلی نمادگرایی (سمبولیسم) اتریش بدل میسازد. او که عاشق طبیعت بود، از کلانشهر گریخت تا به خلوت و انزوای دریاچهی بوهینج در اسلوونی پناه ببرد.
زوجِ به تصویر کشیده شده بر روی نردهای در کرانهی دریاچه خم شدهاند و نگاهشان رو به دوردستهاست. اشتور در این اثر، به نوعی تفکیک رنگ (تجزیهی رنگ) دست زده است که کارهای ژرژ سورا (۱۸۵۹–۱۸۹۱) را تداعی میکند؛ هنرمندی که اشتور در فرانسه با آثارش آشنا شده بود. این نقاشی به لطف سایهرنگهای پویای آبی و بنفش، حسی از ملال و حسرت را منتقل میکند. مشخصهی آثار اشتور، پرسشهایی دربارهی معنای زندگی و ستایش طبیعت است.
پ.ن: اگر هنر «جدایی وین» شما را مجذوب خود کرده است، نگاهی به دفترچه برنامهریزی جدایی وین ما بیندازید که شامل آثاری از این جنبش برجسته است.
پ.ن.۲: در اینجا ۱۰ مورد از رمانتیکترین آثار هنری دربارهی عشق آورده شده است!