این صحنه انگار مستقیماً از دل کتابهای همینگوی بیرون آمده است. این تصویر روی میز با بافتی نفیس، فضای آشنای کافهی پاریسی را به تصویر میکشد؛ با لیوانها، نوشابهساز، بطری لیکور بندیکتین و جعبهی کبریتی که در عنوان اثر به آن اشاره شده است. در این اثر، ماریا بلانشار رنگهای برجسته را با لایههای ضخیم رنگ ترکیب میکند و ترکیببندیای کوبیستی و پرجنبوجوش میآفریند. سطح اثر با استفاده از مواد نامعمول، از جمله مهرههای شیشهای و شنِ درشت و ریز، ساخته شده و به تصویر کیفیتی لمسی و پیچیده میبخشد.
بلانشار یکی از متمایزترین صداها در جنبش کوبیسم بود؛ هنرمندی که زبان هندسی این سبک را به ترکیبهایی تبدیل کرد که هم ساختارمند هستند و هم از نظر احساسی بیانگر. او که عمدتاً در پاریس کار میکرد، سبکی شخصی پرورش داد که با تضادهای رنگی قوی، فرمهای مجسمهوار و حساسیتی خاص شناخته میشود؛ ویژگیهایی که او را از بسیاری از همدورهایهایش متمایز میکرد. در زمان حیاتش، مورد احترام همتاهای کوبیست خود بود و کارگاههای هنری را با هنرمندانی همچون خوان گریس و دیهگو ریورا به اشتراک داشت. حتی ریورا او را خالق برخی از بهترین آثار کوبیسم میدانست، که تنها پس از آثار پابلو پیکاسو قرار میگیرند.
پ.ن. در دورهی کوبیسم ۱۰۱: پیکاسو، براک و دیگر هنرمندان نگاهی عمیقتر به این جنبش بیندازید. آثار چهرههای مهم، از جمله ماریا بلانشار، را بررسی کنید و درک عمیقتری از رویکرد انقلابی آنها به شکل، رنگ و ژرفنمایی به دست آورید.
پ.ن۲. دانستههای خود را درباره این جنبش در آزمونک کوبیسم بسنجید!