آنا آنشر، یکی از برجستهترین نقاشان دانمارک، در چنین روزی در سال ۱۸۵۹ م. چشم به جهان گشود. او تنها عضو گروه نقاشان اسکاگن بود که در خود اسکاگن، روستای ماهیگیری در شمال یوتلند که بعدها به یکی از مهمترین کلونیهای هنری اسکاندیناوی تبدیل شد، متولد و بزرگ شده بود. او دختر صاحبان هتل بروندوم بود؛ محلی که پاتوق هنرمندان مهمان به شمار میرفت و از همان کودکی او را با نقاشی آشنا کرد. پس از تحصیل در مدرسهی نقاشی ویلهلم کین در کپنهاگ و سپس در پاریس، در کارگاههنری پیر پووی دو شاوان، زبان هنری شخصی خود را پرورش داد؛ زبانی که شیفتهی تأثیرات نور طبیعی و رنگ بود.
سوژههای مورد علاقهی آنشر، فضاهای داخلی خانه و زندگی مردم اسکاگن بودند؛ بهویژه زنان، کودکان و ماهیگیران. او بهجای روایت یک داستان یا رویداد خاص، ترجیح میداد تأثیر نور خورشید را در اتاقهای آرام به تصویر بکشد. برای او، خانه فقط مکانی برای زندگی نبود؛ بلکه خود اثری هنری به شمار میرفت. خانه همچنین مکانی برای استقبال از دیگران بود. آنا عاشق میزبانی بود و درهای خانهاش را به روی هنرمندان دیگر باز میکرد، مهمانی برگزار میکرد و نقاشان اسکاگن را گرد هم میآورد. خانهی او در مارکوِی، اسکاگن (که اکنون به موزه تبدیل شده است) بارها و بارها در نقاشیهایش ظاهر میشود و با جزئیات تزئینی منحصربهفردش فوراً قابل تشخیص است.
پ.ن. اگر عاشق فضاهای داخلیِ نورانی آنا آنشر هستید، چندین اثر زیبای او را در هر دو مجموعهی کارتپستال آثار هنرمندان زن ما پیدا خواهید کرد. این مجموعه راهی فوقالعاده برای کشف هنر او در کنار شاهکارهای زنان برجستهی دیگری است که به شکلگیری تاریخ هنر کمک کردهاند. :)