گوستاو کلیمت
منتظر تقویم ماهانهی ۲۰۲۷ ما بودید؟ نقاشیای که امروز با شما به اشتراک میگذاریم، در این تقویم گنجانده شده است! آن را در فروشگاه دیلیآرت ببینید!
این نقاشی زیبای گوستاو کلیمت از الگوهای شمایلنگارانهی نقاشی روی گلدانهای باستانی الهام گرفته است؛ بهویژه از شکل ساده و بیپیرایهی ساز کیتارا و شاخههای تاک که خوشههای انگور و دستههای گردی از آنها آویزان است؛ دستههایی که برخی آنها را کیکهای نذریِ آیین دیونیسوس دانستهاند. در پیوند با جهان یونان باستان، کیتارا و تاکها به تجسم دو نیروی آپولونی و دیونیسوسی بدل میشوند و تمثیلی گستردهتر از خودِ موسیقی را شکل میدهند؛ موسیقیای که در اینجا در قالب دختر جوان و زیبایی تجسم یافته است که غرق در اندیشه، گویی با صداهایی که از سازش بیرون میکشد، به جهانی دیگر برده شده است. چهرهی عجیب و نقابمانند پان (خدای چوپانان) در پسزمینه ظاهراً به جنبهی شورمندانه و خلسهآور دیونیسوسی موسیقی اشاره دارد، در حالی که پیکر ابوالهولمانند در سمت راست، ماهیت دوپهلو و عقلگریز آن را تداعی میکند.
این اثر که گوستاو کلیمت آن را در سال ۱۸۹۵ م. نقاشی کرد، به پیش از تزئینات زرینِ «دورهی طلایی» متأخر او تعلق دارد و در عوض، نشاندهندهی توجه اولیهی او به فرهنگ کلاسیک باستان و تمثیلهای نمادگرایانه است. خود نقاشی نیز سرگذشتی پرماجرا دارد: نازیها آن را در سال ۱۹۳۸ م. غارت کردند و اثر تنها چند دهه بعد دوباره ظاهر شد؛ سرگذشتی که آن را در شمار بسیاری از آثار کلیمت قرار میدهد که با مسئلهی گستردهتر بازگرداندن آثار هنری غارتشده در دوران نازیها گره خوردهاند.
پ.ن. چقدر استاد جنبش جداییخواهان وین را میشناسید؟ در آزمونک گوستاو کلیمت ما شرکت کنید و خود را بسنجید!