ونگوگ در ماه می سال ۱۸۹۰م. در آستانه ترک آسایشگاه سن-رمی، مجموعهی چشمگیری از چهار نقاشی طبیعت بیجان خلق کرد که اثر گلهای رز که امروز ارائه میدهیم یکی از همین آثار است. این نقاشی، به همراه سه کار مرتبط دیگر، دو نسخه از زنبقها و یک تابلو افقی از رزها، به عنوان مجموعهای یکپارچه طراحی شده بودند. این هنرمند در آن زمان احساس میکرد که با بیماریاش، و با خودش، کنار آمده است. طی این فرآیند شفابخش، نقاشی، جایگاهی حیاتی داشت. او در سه هفته پایانی بهبودیاش به برادرش تئو نوشت: "با شور فراوانی کارهای زیادی کشیدم. دستههای بزرگ گل، زنبقهای بنفش، دستهگلهای رز..."
به ضخامت قابل توجه رنگها دقت کنید، آنقدر غلیظ است که هر دو نقاشی رز را هنگام ترک سن-رمی در ۱۶ می ۱۸۹۰، همانجا گذاشت. همانطور که به تئو توضیح داد: "خشک شدن این بومها یک ماه کامل زمان میبرد، اما متصدی اینجا قول داد بعد از رفتنم آنها را ارسال کند." این آثار سرانجام در ۲۴ ژوئن به اوور رسیدند.
پ.ن: شگفتی نقاشیهای گلهای ون گوگ را کشف کنید! کدام یک را بیشتر میپسندید؟
پ.ن۲: هنرمندان معدودی گلها را با چنین احساسی، مانند ون گوگ نقاشی کردهاند. شکوفههای خیرهکننده او (و بسیاری از هنرمندان دیگر) را در مجموعه ۵۰ کارتپستال گلها در هنر بیابید و از این طریق اندکی شادی و زیبایی با عزیزانتان به اشتراک بگذارید.