ما در حال ساختن دنیای جدیدی هستیم

دیروز سالگرد آتش‌بسی بود که به جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۸ پایان داد - روزی برای یادبود در بخش اعظم جهان، و لحظه‌ای مناسب برای نگاه کردن به این نقاشی.

این عنوان خوش‌بینانه در تضاد شدید با تصویرسازی پل نش از منظره‌ای زخم‌خورده است که توسط نبرد در جنگ جهانی اول شکل گرفته و شامل گودال‌های ناشی از گلوله توپ، تپه‌های خاکی و تنه‌های درختان بی‌برگ است. این اثر که نخستین نقاشی عمده نش و مشهورترین کار اوست، به عنوان یکی از بهترین نقاشی‌های بریتانیایی سده بیستم توصیف شده و با «گرنیکا» اثر پیکاسو مقایسه شده است. این اثر در میان نخستین نقاشی‌های رنگ‌روغنی بود که نش خلق کرد. این نقاشی بر اساس طراحی با قلم و مرکب او در سال ۱۹۱۸ با عنوان «طلوع خورشید، بیشه اینورنس» کشیده شده است که بقایای گروه کوچکی از درختان را در بیشه اینورنس، در نزدیکی ایپر در بلژیک به تصویر می‌کشد.

نش اندکی پس از آغاز جنگ جهانی اول در هنگ تفنگداران هنرمند ثبت‌نام کرده بود. او به هنگ همپشایر منتقل شد و به جبهه در ایپر اعزام گردید. او دلبستگی پرشوری به جهان طبیعی داشت و با وحشت به ویرانی و تغییر شکلی می‌نگریست که جنگ بر آن تحمیل کرده بود. در سال ۱۹۱۷، نش پس از شکستن چند دنده‌اش بر اثر سقوط در یک خندق، به انگلستان بازگشت. اندکی پس از آن، نبرد پاشندیل رخ داد که ۲۰۰ هزار سرباز بریتانیایی کشته یا زخمی بر جای گذاشت. نش با وزارت امور خارجه لابی کرد تا به او اجازه داده شود به عنوان یک هنرمند رسمی جنگ به جبهه بازگردد. او به همسرش، مارگارت، نوشت: «من دیگر یک هنرمند نیستم... من پیام‌آوری هستم که کلام مردانی را که در حال جنگیدن هستند برای کسانی که می‌خواهند جنگ برای همیشه ادامه یابد، باز خواهم گرداند...»

پ.ن: نش تنها هنرمندی نبود که جنگ جهانی اول را دست‌اول تجربه کرد. با پنج هنرمندی که به عنوان سرباز در طول جنگ خدمت کردند آشنا شوید.