اوتاگاوا هیروشیگه، یکی از آخرین استادان بزرگ سنت اوکییوئه، بهخاطر چاپنقشهای گسترده و چشمگیرش از مناظر طبیعی و حساسیت ویژهاش نسبت به تغییر فصلها شهرت داشت.
در گذشته، منطقهی ماما که بیش از ده مایل در شرق مرکز ادو (توکیوی امروزی) قرار داشت، به درختی غولپیکر شهرت داشت. در زمان هیروشیگه تنها کندهی آن درخت باقی مانده بود، با این حال ممکن است او با تنهی بزرگ و دوشاخهای که برای قاببندی صحنه به کار برده، به همان درخت افسانهای اشاره کرده باشد. هیروشیگه با برگهای غالبی که بخش مرکزی پیشزمینه را پر کردهاند، توجه بیننده را به زیبایی چشمانداز ماما جلب میکند. این برگها در اصل نارنجی درخشانی داشتند که با استفاده از سرنج یا اکسید آهن ایجاد شده بود اما رنگدانهی آنها به مرور زمان تیره شده است. آن سوی درختان افرا، معبد و پلی دیده میشوند که نامشان در عنوان این چاپ آمده است.
این چاپنقش در تقویم دیواری ماهانهی ۲۰۲۷ ما قرار دارد. دوست دارید پاییز سال آینده آن را روی دیوار خانهتان ببینید؟ نسخهی خود را از فروشگاه دیلیآرت سفارش دهید! :)
پ.ن. آیا میدانستید این چاپنقش زمانی متعلق به ونسان ون گوگ بود که علاقهی فراوانی به هنر ژاپن داشت؟ دربارهی این شاهکار هنری بیشتر بخوانید!