Keizerskroon van Otto de Grote by Onbekende Artiest - c. 980 – c. 1027 - 15.6 cm Hofburg Keizerskroon van Otto de Grote by Onbekende Artiest - c. 980 – c. 1027 - 15.6 cm Hofburg

Keizerskroon van Otto de Grote

Goud, edelstenen, cloisonné glazuur, ijzer, fluweel • 15.6 cm

  • Onbekende Artiest Onbekende Artiest

    c. 980 – c. 1027

Deze opmerkelijke kroon is een van de weinige middeleeuwse kunstwerken met een ongewoon ontwerp en een even ongewone geschiedenis. Hoewel de kroon oorspronkelijk werd toegeschreven aan de Heilige Roomse Keizer Otto de Grote (r 962-973), wijzen de overgebeleven kenmerken van het originele ontwerp erop dat deze kroon gemaakt zou kunnen zijn voor en gebruikt zou kunnen zijn door een van de heersers van deze regio aan het einde van de 10e eeuw. Deze middeleeuwse kroon werd eeuwenlang gebruikt bij de kroningsceremonies van de Heilige Roomse Keizers, vanaf de 10e of 11e eeuw tot het begin van de 19e eeuw, toen het Heilige Roomse Rijk formeel werd ontbonden.

In tegenstelling tot veel andere kronen is deze kroon achthoekig; hij bestaat uit acht afzondelijke gouden panelen die in een afwisselend patroon met elkaar verbonden zijn. Vier panelen tonen Bijbelse scenes in cloisonné emaille en benadrukken de koningen en hun goddelijke recht om te heersen: Koning David, Koning Solomon, Koning Ezechias en Isaiah, en Christus op de troon. In totaal 144 (half-) edelstenen, waaronder safieren, smaragden, amethysten en parels, sieren alle panelen van de kroon, hoewel de opvallende steen aan de voorkant, oorspronkelijk een opaal met de bijnaam de Wees (der Waise), later werd verwijderd en vervangen om vervolgens volledig uit de boeken te verdwijnen rond 1350. Verschillende andere kenmerken van deze kroon zijn ook later toegevoegd, waaronder de boog die het voorpaneel met het achterpaneel verbindt, die werd toegevoegd door Keizer Conrad II (r. 1024-1039), en het kruis aan de voorkant.

Het Heilige Roomse Rijk bestond bijna 1000 jaar en het onafgebroken gebruik van deze middeleeuwse kroon door de vele Keizers toont aan hoeveel waarde zij hechtten aan hun banden met een steeds verder weg liggend verleden.

- Stephanie Skenyon