We vervolgen ons partnership met het Mauritshuis in Den Haag met een geweldig meesterwerk. Met dank aan hen kunnen we meesterwerken uit hun collectie laten zien de volgende drie zondagen. Veel plezier! :)
De jonge vrouw kijkt over haar schouder naar ons, haar hoofd schuin. Haar grijsblauwe ogen glinsteren, haar mond is lichtjes geopend en haar lippen zijn vochtig. Twee stukken stof, een geel en een blauw, zijn als een tulband om haar hoofd gewikkeld. Aan haar oor hangt een parel en het is dit onwaarschijnlijk grote ornament, dat zo opvallend in het centrum van de compositie is geplaatst, dat dit schilderij van Johannes Vermeer (1632 - 1675) zijn naam geeft. De parel is te groot om echt te zijn. Misschien is het een druppelvormige glazen parel, gelakt om het een matte afwerking te geven, maar het kan ook een product van Vermeers verbeelding zijn.
Het schilderij is een schitterend voorbeeld van Vermeers virtuositeit. Het gezicht van het meisje is zacht gemodelleerd, niet erg gedetailleerd maar met een geleidelijke overgang en onzichtbare penseelstreken. Haar kleding, die losser is afgebeeld, wordt verlevendigd door kleine verfspikkels die de weerkaatsing van het licht suggereren - een van Vermeers handelsmerken. Toch zijn de verschillende materialen duidelijk van elkaar te onderscheiden: de dikke penseelstreken die voor de witte kraag zijn gebruikt, verschillen bijvoorbeeld duidelijk van de droge verf van de tulband, waarvoor Vermeer kostbaar ultramarijn pigment gebruikte.
Het meest opvallende aan dit schilderij is echter de parel, die slechts met een paar penseelstreken is weergegeven: linksboven een heldere schittering en onderaan de zachte weerkaatsing van de witte kraag. De tulband werd normaal gesproken niet gedragen door Nederlandse meisjes in de 17e eeuw. Vermeer gebruikte deze accessoire om zijn model om te toveren in een exotische, Oosters figuur. Rembrandt maakte veel van zulke schilderijen, die tronies genoemd worden. Ze waren niet bedoeld als een zo goed mogelijke gelijkenis van een persoon en kunnen dus niet als portretten worden beschouwd. Hoewel een tronie vermoedelijk een echt persoon afbeeldde, was het vooral bedoeld als studie van een bepaald karakter of type.
Het Meisje met de Parel was niet bekend voor 1881, toen het verscheen op een veiling bij het Venduehuis der Notarissen in Den Haag. De kunstverzamelaar A.A. des Tombe kocht het verwaarloosde schilderij voor slechts twee gulden, plus de koperspremie van dertig cent. Na de dood van Des Tombe op 16 december 1902 werd bekend dat hij twaalf schilderijen naliet aan het Mauritshuis, waaronder Het Meisje met de Parel. Het is ondertussen één van 's werelds meest geliefde schilderijen geworden en wordt ook wel de Nederlandse Mona Lisa genoemd.
Hier kun je een verhaal lezen van een ander schilderij met een jonge vrouw van Vermeer.
Lieve gebruikers: zoals jullie misschien weten, hebben we het plan om DailyArt in andere talen te vertalen. Om te kunnen starten moeten we software-veranderingen maken en we hebben $10.000 nodig om dit te laten gebeuren. Als je ons zou willen helpen kun je hier doneren. Dank je wel <3