Stilleven met een schaal perziken en druiven

We delen vaak verhalen over vergeten vrouwelijke kunstenaars, van wie het werk vaak ten onrechte wordt toegeschreven aan hun mannelijke collega's. Dat is ook het geval met het schilderij van vandaag. Dit prachtige stilleven, dat lange tijd in een privécollectie werd bewaard onder de naam van de Nederlandse kunstenaar Abraham van Calraet (1642-1722), is een van de meest volmaakte werken van Louise Moillon. Het toont haar voorliefde voor sobere composities met een openhartig en assertief realisme.

Louise Moillon werd in 1610 geboren als dochter van de portret- en landschapsschilder Nicolas Moillon. Haar vader stierf toen zij negen jaar oud was. Haar moeder hertrouwde later met de stillevenschilder François Garnier, van wie Louise waarschijnlijk het vak heeft geleerd.

Het schilderij op een fijn houten paneel is vrijwel zeker aan de rechter- en onderkant bijgesneden, zoals blijkt uit de lichte scheefstand van de zilveren schaal en de druiven die aan de onderkant zijn afgesneden.

Desondanks blijft de compositie typerend voor Moillons volwassen werk uit de jaren 1630. Moillon reduceerde haar beeldtaal tot de essentie en omarmde stilte en ruimte als een vorm van contemplatie. Ze componeerde terughoudend en sober en vermeed elke vorm van opzichtigheid. Ze hergebruikte eenvoudige elementen uit andere werken, zoals de zilveren schaal, de fluweelzachte perziken en de verse druiven, die allemaal eerlijk en zonder enige decoratieve bedoeling werden weergegeven.

PS Hier zijn vijf vrouwelijke kunstenaars van wie het werk ooit ten onrechte aan een man werd toegeschreven. Wie weet hoeveel er nog ontdekt moeten worden?