Van Gogh was al enige tijd gefascineerd door het idee om de nachtelijke hemel te schilderen. Geïnspireerd door schrijvers die hij bewonderde – Walt Whitman, die de sterren beschreef als “een manifestatie van de eeuwigheid”, en Thomas Carlyle, die ze noemde “het open geheim van het mysterie van het universum” – probeerde hij zijn schilderkunst te doordringen van een diep persoonlijke emotie.
Hier rijst de maan op boven de Alpilles en werpt haar gloed over de schoven graan op de voorgrond. Van Gogh werkte intensief aan het doek en bracht in de laatste fase een dicht netwerk van lichtpaarse penseelstreken aan om het gevoel van nachtelijk licht te versterken. In de loop der tijd zijn deze pigmenten echter vervaagd, waardoor witte strepen zijn ontstaan die de bedoelde sfeer van de nacht verzwakken.
Hoewel Van Gogh sterk geloofde in het direct schilderen naar de natuur, werd dit werk grotendeels in zijn atelier gemaakt. Gauguin, met wie hij korte tijd samenwerkte, had hem aangemoedigd meer te vertrouwen op geheugen en verbeelding. Toch bleef Van Gogh ontevreden over het resultaat: hij vond de compositie te geforceerd en de stijl overdreven, en betreurde dat het werk “niet doortrokken was van diepgevoelde lijnen.”
Mis de volle maan van vandaag niet!
PS In onze nieuwe ansichtkaartenset Landschappen vind je nog meer betoverende vergezichten zoals deze. :)
PPS Van iconische werken tot minder bekende meesterstukken – Vincent van Gogh in 10 schilderijen!