Studie van een figuur in de open lucht: vrouw met een parasol, naar rechts gekeerd

Dat Claude Monet in 1886 de menselijke figuur weer centraal stelde — een thema dat hij na de dood van zijn eerste vrouw Camille in 1879 grotendeels had gemeden — betekende ook een terugkeer naar zijn vroegere werk. Op dit doek grijpt hij terug op de compositie van Vrouw met een parasol, met hetzelfde lage gezichtspunt en hetzelfde tegenlicht. Het lijkt een luchtige scène van burgerlijke ontspanning, maar naast het eerdere schilderij, wordt het een meditatie over herinnering alsof figuren van een nieuwe generatie die van de vorige vervangen. Monet lijkt het beeld van Camille op zijn stiefdochter Suzanne te projecteren, door haar vergelijkbare gelaatstrekken en een vergelijkbare, introspectieve uitstraling te geven.

Met Suzanne in precies dezelfde pose als Camille, keert Monet niet alleen terug naar een motief, maar ook naar zijn eigen verleden. In tegenstelling tot het eerdere schilderij, waar Camille’s blik die van de toeschouwer ontmoet, lost Suzanne’s gezicht op in een blauwachtige schaduw, waardoor zij iets ongrijpbaars krijgt. De opvallende rode toets op Suzanne’s lijf wordt gezien als een subtiele verwijzing naar de ziekte die Camille het leven kostte. Deze biografische en visuele echo’s tonen Monets groeiende preoccupatie met herinnering en verlies.

PS Wil je Monet en de verhalen achter zijn meesterwerken beter begrijpen? In onze Mega Online Cursus Frans Impressionisme ontdek je de technieken, motieven en emoties die het impressionisme hebben gevormd.

PPS Claude Monet nam vaak familieleden op in zijn schilderijen, maar slechts één van zijn kinderen pakte zelf het penseel op. Ontdek de kunst van Monets stiefdochter, Blanche Hoschedé-Monet!