Gustav Klimt
Amalie Zuckerkandl was de dochter van de Weense schrijver en toneelschrijver Sigmund Schlesinger en de echtgenote van de chirurg dr. Otto Zuckerkandl. Via haar schoonfamilie bewoog ze zich in een van de meest levendige intellectuele kringen van Wenen: haar zwager was de gerenommeerde anatoom Emil Zuckerkandl, en diens echtgenote, de schrijfster en kunstcriticus Berta Zuckerkandl, was nauw verbonden met veel kunstenaars van de Weense Secession. Waarschijnlijk via deze kringen werd Gustav Klimt gevraagd Amalies portret te schilderen.
Klimt lijkt het gezicht en de schouders van de geportretteerde te hebben voltooid in de jaren voor de Eerste Wereldoorlog, waarbij hij zorgvuldig het contrast benadrukte tussen haar bleke teint, donkere haar en de opvallende zwarte kanten kraag vastgeknoopt in een strik. Tijdens de Eerste Wereldoorlog verhuisde Amalie echter naar Lviv, waar haar man als arts werkte, en ze meldde zich aan als verpleegster. Toen ze later terugkeerde naar Wenen maakte Klimt nog enkele potloodschetsen op het doek, maar het schilderij bleef onvoltooid. Op de groene achtergrond zijn slechts vage hints van bloemversiering te zien, terwijl de contouren van de jurk en de sjaal enkel als getekende suggesties bewaard zijn gebleven. Deze wereld van het Weense modernisme en de artistieke kring rond Gustav Klimt wordt weerspiegeld in onze Weense Secession Planner, geïnspireerd door de esthetiek en de geest van de Weense Secession-beweging.
Amalies latere leven eindigde in tragedie. Haar huwelijk met Otto Zuckerkandl eindigde in 1919, en tijdens het naziregime werd ze vervolgd onder de Neurenbergse rassenwetten. In 1942 werden zij en haar dochter Hermine Müller-Hofmann gedeporteerd, en Amalie werd vermoord in vernietigingskamp Belzec.
PS Heb je ooit Gustav Klimts laatste schilderij gezien?